Uzasadnienie
S. W. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy, domagając się wydania wyroku stwierdzającego przewlekłość organu w sprawie wydania warunków zabudowy i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący opisał przebieg sprawy zakończonej decyzją nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. W nagłówku skarżący wpisał również H. W., której pełnomocnictwo załączył do skargi.
Pismem z dnia 8 października 2018r. (doręczonym w dniu 11 października 2018r. k. 35 akt) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał S. W. do wyjaśnienia czy skargę na przewlekle prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wójta Gminy w sprawie ustalania warunków zabudowy, zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] złożył w imieniu własnym, czy też również w imieniu H. W.. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że przedmiotowa skarga na przewlekle prowadzenie w/w postępowania administracyjnego złożona jest w imieniu własnym i H. W. wymienionej w skardze, której pełnomocnictwo załączono. Odrębnym pismem wezwano S. W. do wykazania, że przed wniesieniem skargi na przewlekle prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wójta Gminy zakończonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...], działając w imieniu własnym i H. W. wyczerpał tryb o jakim mowa w art. 37 k.p.a.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący oświadczył, że wycofuje skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje
Na wstępie stwierdzić należy, iż mając na uwadze treść skargi, w której obok nazwiska S. W. wymienia się H. W., której pełnomocnictwo S. W. załączył do skargi, Sąd przyjął, że przedmiotowa skarga została wniesiona w imieniu H. W. i S. W..
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że przedmiotową skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie warunków zabudowy należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 – dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Treść przepisu art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Dodać należy, że w aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017r., poz. 1257 - dalej: k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z treści cytowanych przepisów wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi na bezczynność oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie pomimo wezwania Skarżący nie wykazali, że złożyli do organu administracji ponaglenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy zakończonego decyzją nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy.
Dodać również trzeba, że Sąd nie mógł uwzględnić oświadczenia o cofnięciu skargi, ponieważ cofnięcie skargi można uznać za skuteczne tylko wtedy, gdy skarga jest dopuszczalna. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy była dopuszczalna, a przez to wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.