Uzasadnienie
Pismem z dnia (...) r. Stowarzyszenie P. (dalej Stowarzyszenie) wniosło skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej SKO bądź Kolegium) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej SKO z dnia (...) r. nr (...).
Zarządzeniem Sądu z dnia (...) r. wezwano skarżące Stowarzyszenie do podania, czy w związku ze skargą na bezczynność SKO wzywało Kolegium do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Stowarzyszenie przesłało jedynie kserokopię skargi z dnia (...) r. bez wskazania, czy wzywało organ do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie skarżące Stowarzyszenie przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność SKO nie wyczerpało trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa - nie wezwało do usunięcia naruszenia prawa. Uznać zatem należy, że skarga wniesiona do Sądu przed wyczerpaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Podkreślić jednocześnie należy, że złożenie przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia prawa w przedmiotowej sprawie tj. wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 kpa nie pozbawia jej możliwości ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji.
MZ