Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. S. P. (zwany dalej wnioskodawcą albo skarżącym) złożył do Wójta Gminy K. (zwanego dalej wójtem albo organem I instancji) wniosek o wydanie zgody na usunięcie 83 drzew oraz krzewów na powierzchni 1.600,00 m2, na nieruchomości położonej w miejscowości K., na działce o nr ewidencyjnym [...].
Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], wójt poinformował wnioskodawcę, że obecnie toczy się postępowanie sądowe dotyczące ustalenia własności nieruchomości objętej powyższym wnioskiem.
Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. wnioskodawca, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie J. K., złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej SKO albo Kolegium) na niezałatwienie sprawy dotyczącej wycinki drzew w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), wnosząc o uznanie zażalenia za uzasadnione, wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy, zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
W uzasadnieniu wnioskodawca podkreślił, że pismo wójta z dnia [...] sierpnia 2010 r. w żaden sposób nie załatwiło sprawy wycinki drzew.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] Kolegium wyznaczyło termin rozpoznania sprawy na jeden miesiąc od daty otrzymania przedmiotowego postanowienia.
Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. wnioskodawca, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) na bezczynność wójta wnosząc o załatwienie sprawy przez wójta zgodnie z przepisami prawa bez zbędnej zwłoki tj. uwzględnienie skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ppsa, albo uwzględnienie skargi na bezczynność wójta przez WSA i zobowiązanie go do załatwienia przedmiotowej sprawy, w określonym przez WSA terminie, w przypadku niezałatwienia sprawy przez wójta w trybie autokontroli oraz o zasądzenia kosztów postępowania w kwocie 597,00 zł.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pismo wójta z dnia [...] sierpnia 2010 r. w żaden sposób nie załatwiło sprawy wycinki drzew. Poza tym, wójt nie tylko nie załatwił powyższej sprawy decyzją, lecz również nie wydał orzeczenia z art. 97 § 1 pkt 4 kpa, ani też zawiadomienia z art. 36 kpa (k. 4-5 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], wójt wniósł o jej oddalenie w całości jako bezpodstawnej i nieuzasadnionej.
Motywując własne stanowisko wójt przyznał, że skarżący złożył dnia [...] sierpnia 2010 r. wniosek o wydanie zgody na usunięcie drzew rosnących na jego nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w miejscowości K. gm. K. W lipcu 2009 r. skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego w K. z wnioskiem o zasiedzenie części nieruchomości działek nr [...] i [...], które stanowią drogi publiczne położone we wsi K., gm. K., stanowiące własność Gminy K., a które to skarżący przyłączył do swojej działki nr [...],ogradzając płotem betonowym. W tym stanie rzeczy działka nr [...] opisana w wypisie rejestru gruntów załączonym do wniosku nie odpowiada stanowi faktycznemu, bowiem nie uwzględnia przyłączonych działek, o których mowa wyżej. W związku z takim stanem rzeczy wójt uznał za konieczne powstrzymanie się z merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy do czasu ostatecznego załatwienia sprawy zasiedzenia przez sądy powszechne.
O powyższym stanowisku skarżący poinformowany został pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r.. W dniu [...] września 2010 r. Sąd Rejonowy w K. w sprawie o sygn. akt I [...] wydał postanowienie oddalające wniosek skarżącego. Od powyższego postanowienia skarżący złożył apelację, którą Sąd Okręgowy w K., Wydział II Cywilny w sprawie o sygn. akt [...] w dniu [...] stycznia 2011 r. oddalił. Powyższe rozstrzygnięcie wymaga od skarżącego przywrócenia stanu posiadania tj. zwrotu przyłączonych działek do działki nr [...], które stanowią drogę publiczną i rozbiórki betonowego płotu.
Mając powyższe na uwadze wniosek Skarżącego będzie załatwiony niezwłocznie o ile skarżący uzupełni złożony wniosek o brakujące dokumenty, o dołączenie których został wezwany pismem z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] (k. 9-10 akt sądowych).
Pismem z dnia [...] marca 2011 r. skarżący ustosunkowując się do wezwania Sądu z dnia [...] marca 2011 r. (k. 13 akt sądowych) zauważył, że przed złożeniem skargi wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Natomiast skarga została wniesiona po otrzymaniu postanowienia SKO z dnia [...] lutego 2011 r. w którym Kolegium nie uznało, że zażalenie jest uzasadnione i nie wyznaczyło dodatkowego terminu załatwienia sprawy ani nie zarządziło wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie (k. 16 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Złożona skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podjął w sprawie żadnych czynności, albo wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania stosownym aktem administracyjnym, lub nie podjął wymaganej czynności (T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., str. 109, J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 38-39).
Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów, stosownie do art. 149 ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisu prawa. Oznacza to, że celem skargi na bezczynność organu administracji, jest doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony.
W świetle zgromadzonych w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy dokumentów nie można przyjąć, że złożona skarga jest zasadna. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. Kolegium działając na podstawie art. 37 § 2 kpa wyznaczyło wójtowi termin jednego miesiąca do rozpoznania niniejszej sprawy, począwszy od otrzymania odpisu postanowienia. Z prezentaty Urzędu Gminy w K. znajdującej się na odpisie powyższego postanowienia wynika, że wpłynęło ono do organu I instancji dnia [...] lutego 2011 r., a zatem wyznaczony termin na załatwienie sprawy upływał w dniu [...] marca 2011 r. Tymczasem S. P. skargę na bezczynność w niniejszej sprawie złożył już w dniu [...] lutego 2011 r., tzn. w trakcie biegu wyznaczonego dla organu I instancji terminu do załatwienia sprawy. W trakcie biegu miesięcznego terminu do załatwienia sprawy wójt zwrócił się do skarżącego pismem z dnia [...] lutego 2011 r., a następnie pismem z dnia [...] marca 2011 r. z wezwaniem o uzupełnienie braków formalnych wniosku o wydanie zgody na usunięcie drzew lub krzewów o których stanowi art. 83 ust. 4 pkt 4 i 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j.
Dz. U. 2009 r., nr 151, poz. 1220 ze zm.) jednocześnie zastrzegając, że nie uzupełnienie powyższych braków będzie skutkowało pozostawieniem bez rozpoznania wniosku skarżącego, co nastąpiło pismem z dnia [...] marca 2011 r.
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym, celem rozwiązania przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) jest umożliwienie stronie za pomocą środków prawnych stosowanych w toku instancji administracyjnych doprowadzenia do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne w sytuacji, gdy właściwy organ administracji bez uzasadnionej przyczyny zwleka z jego wydaniem (postanowienie NSA z dnia 24 października 2007 r., sygn. akt II GSK 193/07, lex nr 399207). Tak samo w doktrynie zauważa się, że celem zażalenia z art. 37 kpa pozostaje przymuszenie organu niższego stopnia przez czynności organu wyższego rzędu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie "głównej", które to strona będzie mogła następnie zaskarżyć odwołaniem, a następnie skargą do sądu. Chodzi więc tutaj o to, żeby w toku czynności przed organami administracji doprowadzić do załatwienia sprawy głównej (K. Lewandowska, T. Lewandowski, Skarga na bezczynność organu administracji do sądu administracyjnego – przesłanki dopuszczalności, "Samorząd Terytorialny" 2010 r., z. 5, str. 65).
Skoro zatem Kolegium uznawszy zaistnienie po stronie wójta stanu bezczynności, wyznaczyło dodatkowy termin na załatwienie sprawy, nie sposób uznać, ażeby w okresie biegu tego terminu zasadnym było skorzystanie przez Sąd z dyspozycji art. 149 ppsa poprzez zobowiązanie organu I instancji do wydania w określonym terminie aktu administracyjnego, którego wydanie nakazało już Kolegium wyznaczając miesięczny termin rozpoznania sprawy. Sąd podzielił w tym zakresie postanowienie SKO z dnia [...] lutego 2011 r. wyznaczające organowi I instancji miesięczny termin rozpoznania sprawy. W tym przedmiocie za nie znajdujące uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy należało uznać twierdzenia skarżącego zawarte w piśmie z dnia [...] marca 2011 r., jakoby SKO w postanowieniu z dnia [...] lutego nie uznało zasadności złożonego w trybie art. 37 ust. 1 kpa zażalenia i nie wyznaczyło dodatkowego terminu załatwienia sprawy.
Niezależnie od powyższego należy w tym miejscu dopowiedzieć, że uchybieniem procesowym którego dopuścił się wójt w niniejszej sprawie było zaniechanie zawieszenia postępowania administracyjnego. Jeżeli bowiem organ I instancji uznał, że na skutek toczącego się postępowania sądowego dotyczącego ustalenia granic działek stanowiących drogi gminne nr [...],[...] z działką nr [...], zaistniała czasowa przeszkoda w prowadzeniu niniejszego postępowania, wówczas powinien był działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesić postępowanie. Na postanowienie to skarżącemu przysługiwałoby zażalenie, stosownie do art. 101 § 1 kpa, a tym samym skarga do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ppsa.
Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę.