Uzasadnienie
Stowarzyszenie "[...]" reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z [...] grudnia 2020r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemce. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, że w dniu [...] września 2018 r. Stowarzyszenie wystąpiło do Wojewody z wnioskiem o wszczęcie z urzędu postępowania w przedmiocie wydania polskiego dokumentu tożsamości dla M.B.. Opisując postępowanie w sprawie pełnomocnik wskazał, że Wojewoda postanowieniem z [...] stycznia 2019r. odmówił wszczęcia postępowania. Na skutek wniesionego zażalenia Szef Urzędu ds. Cudzoziemców postanowieniem z [...] listopada 2019r. uchylił w/w orzeczenia i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Opisując przebieg postępowania pełnomocnik wskazał, że po złożeniu ponaglenia z [...] lipca 2020r. organ wezwał go do uzupełnienia braków formalnych wniosku, które zostały uzupełnione pismem z [...] września 2020r.
Do dnia dzisiejszego nic w sprawie się nie działo - nie było również informacji od organu o terminie załatwienia sprawy. W ocenie Skarżącego nie ulega zatem wątpliwości, iż w niniejszej sprawie Wojewoda dopuścił się rażącego naruszenia przepisów dotyczących terminów załatwienia spraw administracyjnych i naruszenia zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż Wojewoda dopuścił się rażącego naruszenia prawa, gdyż nie podjął żadnej czynności. Do skargi załączono dokumenty dotyczące przedmiotowego postępowania w tym wniosek o jego wszczęcie z [...] września 2018r. i ponaglenie z [...] grudnia 2020r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.- dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu oznacza, że ten sam podmiot już wcześniej wniósł skargę na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii. Konsekwencją zaś zaistnienia takiej sytuacji jest wyłączenie dopuszczalności skutecznego wniesienia kolejnej skargi.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika z treści skargi z dnia [...] grudnia 2020r. jej przedmiotem jest bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania złożonego przez skarżące Stowarzyszenie wniosku z [...] września 2018 r. o wszczęcie z urzędu postępowania w przedmiocie wydania polskiego dokumentu tożsamości dla M.B..
Z informacji znanych sądowi z urzędu wynika, że w tutejszym Sądzie skarżące Stowarzyszenie złożyło już skargę na bezczynność Wojewody w sprawie niezałatwienia przez ten organ wniosku z dnia [...] września 2018 r. Postępowanie w tej sprawie wszczęte skargą [...] sierpnia 2020r. zarejestrowano pod sygn. akt IV SAB/Po [...] i zakończono nieprawomocnym wyrokiem z [...] grudnia 2020r. zobowiązującym Wojewodę do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] września 2018 r. o wydanie polskiego dokumentu tożsamości w terminie 30 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; stwierdzającym, że organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku a bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzającym Wojewodzie grzywnę w wysokości [...] zł. i oddalającym skargę w zakresie wniosku skarżącego Stowarzyszenia o przyznanie sumy pieniężnej.
Porównanie akt administracyjnych niniejszej sprawy oraz sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Po [...] wskazuje, że dotyczą one bezczynności w tej samej sprawie dotyczącej złożonego przez skarżące Stowarzyszenie wniosku z [...] września 2018 r. o wszczęcie z urzędu postępowania w przedmiocie wydania polskiego dokumentu tożsamości dla M.B. (tożsamość przedmiotowa) i zostały wszczęte przez ten sam podmiot (tożsamość podmiotowa).
Dlatego też niniejszą skargę, jako kolejną skargę na bezczynność złożoną w tej samej sprawie należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec powyższego, orzeczono jak w pkt. 2 sentencji postanowienia