Uzasadnienie
M. P. pismem z 3 stycznia 2022r. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wyznaczenia innego organu do rozpatrzenia złożonego przez niego wniosku o wypłatę dodatku węglowego. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 22 września 2022r. wystąpił do Wójta Gminy B. o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w B. pismem z 23 września 2022r. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wyznaczenie innego organu. Skarżący zaznaczył, że Kolegium pomimo złożenia przez niego ponaglenia w dniu 14 grudnia 2022r. nie załatwił sprawy, pomimo że sprawa nie jest skomplikowana. W ocenie skarżącego istnieje zatem obawa, że do 19 stycznia 2023r. nie zostaną wypłacone należne mu środki.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego wniosło o oddalenie skargi wskazując, że przedmiotowa sprawa została załatwiona postanowieniem z 14 października 2022r. o wyłączeniu Wójta Gminy B. od rozpoznania wniosku M. P. o wypłatę dodatku węglowego i wyznaczeniu Burmistrza Ś. do załatwienia w/w sprawy administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
W tak zakreślonym stanie faktycznym sprawy należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu.
Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.
Stosownie natomiast do art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.
W rozpoznawanej sprawie na podstawie akt administracyjnych wskazać należy, że w postępowaniu z wniosku skarżącego o wypłatę dodatku węglowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 14 października 2022r. nr [...] orzekło wyłączeniu Wójta Gminy B. od rozpoznania wniosku M. P. o wypłatę dodatku węglowego i wyznaczeniu Burmistrza Ś. do załatwienia w/w sprawy administracyjnej. Opisany stan faktyczny wskazuje, że przedmiotowa skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wyznaczenia innego organu do rozpatrzenia wniosku o wypłatę dodatku węglowego została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego przed tym organem.
Wobec tego Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.