Uzasadnienie
M. U., reprezentowana przez swego ojca M. U., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej w skrócie: "SKO") w wydaniu aktu stwierdzającego nieważność orzeczenia SKO z (...) r., nr (...), w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu prawa użytkowania wieczystego gruntów.
Pismem z (...) r. pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że cofa skargę w związku z wydaniem przez SKO aktu, co do którego organ ten pozostawał w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") strona skarżąca – w ramach przysługującego jej prawa do rozporządzania wniesioną skargą – może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Skarżąca skutecznie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia do rozporządzania swoją skargą i skargę cofnęła. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna ze wskazanych wyżej przesłanek uniemożliwiających cofnięcie skargi.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
MZ