Uzasadnienie
Dnia [...] maja 2004 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na "brak podjęcia przez Ośrodek Pomocy Społecznej w Ś. z art. 49 "b" pkt 2 ustawy o pomocy społecznej przeciwdziałania dyskryminacji prawa mego syna do świadczeń rodzinnych".
Pismem z dnia [...] września 2004 r. Sąd ponownie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie, że żalił się on do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wyjaśnił, że nie żalił się do organu wyższego stopnia gdyż nie został pouczony, gdzie miałby takie zażalenie złożyć.
Zgodnie z przepisem art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, które stosownie do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000 Nr 98, poz.1071 ze zm.) służy stronie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, na niezałatwienie sprawy w terminie. W rozpatrywanej sprawie organem wyższego stopnia, do którego skarżący powinien był złożyć zażalenie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego ze środków zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi do sądu jest niedopuszczalne. Z tego względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
We wniesionej do Sądu skardze, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi". Skarga jest oczywiście bezzasadna wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego. W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania trybu, a w tej sytuacji nawet pomoc adwokata nie miałaby wpływu na jej rozstrzygnięcie. Dlatego Sąd na podstawie art. 247 cytowanej ustawy, postanowił jak w sentencji.
/-/ E. Makosz - Frymus
Tg