Uzasadnienie
M. M. reprezentująca Kancelarię [...] w [...] wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] domagając się nakazania organowi udostępnienia, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, pełnej dokumentacji wszystkich czynności podjętych w ramach prac nad projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" oraz dokumentacji dotyczącej prac nad zmianą "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego [...]".
W myśl art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112 poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Podstawę prawna wniesienia skargi na bezczynność stanowią przepisy art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 tej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy. W odniesieniu do udostępnienia informacji publicznej na wniosek (art. 10 ust.1 i art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji) wyczerpanie środków zaskarżenia zachodzi wtedy gdy wnioskodawca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa, wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na nie wydaniu decyzji, jak i wtedy, gdy wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymagane przy bezczynności organu w zakresie czynności materialno – technicznych (art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Pisma pełnomocnika skarżącej z dnia [...] r. skierowane do Zastępcy Prezydenta Miasta [...] oraz z dnia [...] r. skierowane do Prezydenta [...] wzywające do "podjęcia działań dyscyplinujących wobec [...]" nie spełniają ani wymogów art. 37 § 1kpa ani art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mimo że zostały sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącej nie wyczerpał środków zaskarżenia w rozumieniu cytowanego wyżej art. 52 § 1 i 2 i z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
/-/E. Makosz – Frymus
KP/