Uzasadnienie
Wezwaniem opatrzonym datą [...] września 2006 r., które wpłynęło do Kuratorium Oświaty w P. w dniu [...] września 2006 r., G.L. zażądała usunięcia naruszenia prawa polegającego na nieudostępnieniu Skarżącej dokumentacji dotyczącej Szkoły Podstawowej nr [...] oraz wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec dyrektora tej szkoły i dyrektor Młodzieżowego Domu Kultury.
W skardze na bezczynność sformułowaną w piśmie z dnia [...] września 2006 r., przesłaną według właściwości przez WSA w Poznaniu do Kuratoria Oświaty w P. w dniu [...] września 2006 r., G.L. zażądała "działania Sądu wobec Kuratorium P. - za celową bezczynność i uniemożliwienie jej [...] wydania dokumentów i zapoznania się z nimi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności wniesienia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270- dalej jako: ppsa). Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 § 1 ppsa). Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 omawianej ustawy proceduralnej.
Zgodnie z art. 52 § 1 ppsa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Z kolei, art. 52 § 3 ppsa stanowi o warunkach dopuszczalności skargi na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, zaś art. 52 § 4 ppsa - który w związku z art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy ma zastosowanie w niniejszej sprawie - stanowi o warunkach dopuszczalności skargi na inne akty. Zgodnie z art. 53 § 2 ppsa, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W świetle przedstawionych wymogów proceduralnoprawnych, Skarżąca, która wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, mogła wnieść skargę dopiero w ww. terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. G.L. wniosła zaś skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu już 10-go dnia, licząc od daty złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc przedwcześnie.
Wobec powyższego należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić skargę jako przedwczesną.
/-/ B. Popowska
TZ/