Uzasadnienie
sygn. akt IV SAB/Po [...]
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2017r. [...] Towarzystwo [...] (dalej skarżący) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (dalej organ lub Komendant) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu rozpoznania jego wniosku z dnia [...] stycznia 2017r. o udzielenie informacji publicznej w terminie 14-tu dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie i zasądzenia kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że w dniu [...] grudnia 2016 r. wniósł pocztą elektroniczną na adres [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z dnia [...] stycznia 2017r. Komendant udzielił informacji zgodnie z wnioskiem.
Pismem z dnia [...] stycznia 2017r. skarżący złożył drugi wniosek o udzielenie informacji publicznej jednocześnie dziękując za udzielenie informacji na pierwszy wniosek. P. skarżącego zostało wysłane za pomocą poczty elektronicznej na adres [...], a więc na adres mailowy osoby udzielającej informacji na pierwszy wniosek. Wniosek ten został potraktowany przez organ jako podziękowanie i potwierdzenie otrzymania odpowiedzi na pierwszy wniosek z [...].12.2016r.
Organ, po otrzymaniu w dniu [...] marca 2017r. skargi skarżącego niezwłocznie, w dniu 29 marca br. Przesłał żądaną informację. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017r. wysłanym drogą elektroniczną skarżący podziękował organowi za udzieloną informację.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że drugi wniosek skarżącego (tj. z dnia [...] stycznia 2017r.) wpłynął na indywidualną służbową skrzynkę elektroniczną policjanta a nie na oficjalny elektroniczny adres do korespondencji (obok platformy ePUAP) tj. [...]. stąd potraktowano go jako podziękowanie a nie jako nowy wniosek o udzielenie informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w udzieleniu informacji, objętych wnioskiem skarżącego z dnia [...] stycznia 2017r., na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 z późn. zm.- dalej udip).
Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 udip, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu cytowanej ustawy i podlega udostępnieniu oraz ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w tejże ustawie. Prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu z zastrzeżeniem art. 5 ustawy.
Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Przy czym owo "każdy" należy rozumieć jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego. Jak wynika z kolei z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a wymienionej ustawy, udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, a zwłaszcza aktów administracyjnych oraz innych rozstrzygnięć. Trzeba przy tym zaznaczyć, że informacją publiczną są wiadomości dotyczące faktów zarówno wytworzone przez władzę publiczną lub inny podmiot wykonujący funkcje publiczne, jak i jedynie odnoszone (skierowane) do tych podmiotów.
Trzeba przy tym zauważyć, że obowiązane do udzielenia informacji publicznej są zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 udip nie tylko szeroko rozumiane organy administracji publicznej, publiczne osoby prawne lub jednostki organizacyjne albo podmioty je reprezentujące, lecz także inne podmioty lub jednostki organizacyjne, jeżeli wykonują one w szczególności zadania publiczne. Należy zarazem podkreślić, że zakres nazwy "zadania publiczne" jest szerszy od zakresu nazwy "zadania władzy publicznej". Pierwsze z tych wyrażeń abstrahuje bowiem od elementu podmiotowego, a zatem zadania publiczne mogą być wykonywane także przez podmioty niemające statusu władzy publicznej. Zadania publiczne są przy tym realizowane powszechnie i użyteczne dla ogółu, służąc zarazem osiąganiu celów wskazanych w Konstytucji RP i ustawach.
Z bezczynnością podmiotu obowiązanego na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot ten milczy w sprawie wniosku strony o udostępnienie informacji publicznej, w szczególności nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej, tj. nie udostępnia żądanej informacji w ustawowym terminie (art. 13 ust. 1 udip) bądź nie wydaje decyzji, w sytuacji, gdy zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 5 udip (art. 16 ust. 1 udip).
Zgodnie z art. 13 ust. 1 udip udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Nadto, udostępnienie informacji publicznej powinno według art. 14 ust. 1 udip nastąpić w formie zgodnej z wnioskiem. Dopiero wtedy ustaje stan bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy przyjąć, iż organ bez wątpienia pozostawał w stanie bezczynności. Niemniej, zauważyć trzeba, że żądana informacja została ostatecznie udzielona skarżącemu, już po złożeniu skargi, ale przed dniem rozpoznana skargi przez Sąd. Organ przyznał również, że błędnie potraktował pismo - wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2017r. tylko jako podziękowanie za udzielenie informacji na wcześniejszy wniosek.
Ze względu zatem na przekazanie żądanych informacji niniejsze postępowanie należało umorzyć na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t.- dalej ppsa) jako bezprzedmiotowe (zob. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63). Biorąc powyższe pod uwagę Sąd w pkt 1 wyroku działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa umorzył postępowanie w sprawie.
Sąd jednocześnie miał na uwadze, że art. 149 ppsa w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy miały one charakter rażącego naruszenia prawa albo nie miały charakteru rażącego. Użycie w zdaniu drugim art. 149 §1 ppsa wyrazu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Z analizy tego przepisu, w kontekście przepisu art. 4171 § 3 Kodeksu cywilnego, wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu.
Należy więc wskazać, że udostępnienie informacji publicznej przez podmiot do tego zobowiązany (a takim jest niewątpliwie Komendant Policji) po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 ppsa, że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. W tym zatem zakresie, z uwagi na zmianę stanu prawnego, nie można powoływać się na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08. Trzeba wyraźnie stwierdzić, że stanowisko przyjęte w tej uchwale może być nadal aktualne w kwestii dotyczącej zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, albowiem tylko w tym przedmiocie, z uwagi na ustanie bezczynności organu (w niniejszej sprawie z uwagi na udostępnienie żądanej informacji publicznej), postępowanie może stać się bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, baza orzeczeń NSA).
Odnosząc się zatem do kwestii, czy w niniejszej sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa w zwłoce, co do udostępnienia przez podmiot do tego zobowiązany żądanej przez skarżącego informacji publicznej Sąd uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie nie miało charakteru rażącego. Wprawdzie należy zauważyć, że wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2017r. powinien zostać rozpatrzony w ustawowym terminie wynoszącym, co do zasady 14 dni (a maksymalnie i wyjątkowo 2 miesiące – art. 13 udip), to bezczynność organu wynikała z jego przekonania, że jest to tylko podziękowanie za udzielenie wcześniejszej informacji (nieprawidłowe odczytanie wniosku) - tym bardziej, że wniosek został skierowany na niewłaściwy, indywidualny adres poczty elektronicznej konkretnego policjanta a nie na adres oficjalny organu.
Sąd miał na uwadze, iż regulacje dotyczące udostępnienia informacji publicznej budzą wielokrotnie wątpliwości interpretacyjne, a zachowanie organu w kontrolowanej sprawie nie świadczyło o złej woli czy opieszałości i lekceważeniu wniosku skarżącego
. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 149 § 1 zd. drugie ppsa orzekł jak w punkcie 2 i 3 sentencji wyroku.
W punkcie 4 wyroku Sąd, działając na podstawie art. 200 ppsa, zasądził od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania ([...] zł wpis i [...] zł koszt zastępstwa procesowego).