Uzasadnienie
sygn. IV SAB/Po 3/06
Uzasadnienie:
P.K. złożył dnia [...] listopada 2005 r. (prezentata- k.7) do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] (dalej [...]). Skarżący wskazał, że dnia [...] stycznia 2004 r. Prodziekan Wydziału Neofilologii wydał decyzję o skreśleniu Zainteresowanego z listy studentów. W ocenie Skarżącego decyzja, będąca przedmiotem skargi, wydana jest niezgodnie z prawem, bowiem Uniwersytetowi przypisuje prawo występowania jako pierwsza i druga instancja. Zainteresowany zwrócił uwagę w odwołaniu, że dokument ten jest "raczej postanowieniem a nie decyzją". Mimo upływu prawie dwu lat, zainteresowany nie otrzymał żadnej odpowiedzi, a władze Uniwersytetu "chyba liczą na tzw. przedawnienie". Władze Uniwersytetu nie odpowiedziały ani jednym słowem na odwołanie; nie nadały odwołaniu biegu; nic w sprawie nie zrobiły.
Pismem z dnia [...] listopada 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę P. K. wg właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w P..
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rektora wniósł o uwzględnienie skargi na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa). Pełnomocnik Rektora przyznał, że od decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r. w sprawie skreślenia z listy studentów Skarżący złożył odwołanie z dnia [...] lutego 2004 r. W sprawie odwołania organ nie wydał stosownej decyzji, co Skarżący wskazał w skardze, przeto pełnomocnik Rektora wniósł o uwzględnienie skargi (k. 25 akt sądowych).
Z akt postępowania administracyjnego wynika, że pismem z dnia [...] września 2003 r. Zainteresowany zwrócił się do Prodziekana Wydziału Neofilologii [...] o wyrażenie zgody na przeprowadzenie egzaminu komisyjnego z praktycznej nauki języka hiszpańskiego pierwszego roku filologii hiszpańskiej, w związku z negatywną oceną otrzymaną na egzaminie. Wnioskodawca podniósł, że ocena negatywna w dużej części spowodowana była Jego złym stanem zdrowia (od urodzenia cierpi na zespół D.- W.).
Pismem z dnia [...] września 2003 r. Prodziekan Wydziału Neofilologii, po zapoznaniu się osiąganymi w ciągu roku wynikami i wynikami obu egzaminów praktycznych, stwierdził brak podstaw do przyznania Zainteresowanemu egzaminu komisyjnego.
Po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] października 2003 r., po zapoznaniu się z opiniami Prodziekana Wydziału Neofilologii i pracowników Instytutu Filologii Romańskiej, pismem z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] Prorektor nie wyraził zgody na przystąpienie do egzaminu komisyjnego z przedmiotu "Praktyczna nauka języka hiszpańskiego", na I roku studiów dziennych na kierunku filologia specj. filologia hiszpańska w roku akad. 2003/2004.
Pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. P.K. ocenił, że "pismo nr [...], jako zawierające jedno zdanie, udzielone po ponad miesiącu, jest niezgodne z kpa. Pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. Zainteresowany zwrócił się ze skargą do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu; odpis skargi Minister przesłał Rektorowi dla zbadania sprawy i nadesłania szczegółowych wyjaśnień.
Pismem z dnia [...] stycznia 2004 r. Rektor wyjaśnił, że opiniodawcami byli prowadzący zajęcia, a opinię przygotował Zastępca Dyrektora do spraw dydaktycznych dr M. L. Egzamin komisyjny przyznawany jest w sytuacji, gdy istnieją podstawy do kwestionowania obiektywności oceny, zastrzeżenia co do sposobu traktowania studenta lub ujawniony zostanie zły stan zdrowia.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Prodziekan Wydziału Neofilologii na podstawie art. 161, art. 148 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. 65/90/ 385 ze zm.- dalej ustawa) i uchwały Senatu z dnia [...] maja 1999 r. nr [...] w sprawie regulaminu studiów, skreślił P. K. z listy studentów Wydziału Neofilologii.
Dnia [...] lutego 2004 r. P.K. wniósł odwołanie od tej decyzji do Rektora za pośrednictwem Dziekana Wydziału Neofilologii.
Odwołanie to nie zostało rozpatrzone do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie (akta administracyjne; k. 25 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadną.
Ustawodawca wprowadził zasadę załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 i 2 kpa; Z. Janowicz "Kpa-komentarz" W. Pr. PWN 1999 s.154). W przypadku postępowania odwoławczego załatwienie sprawy winno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 in fine kpa).
Zgodnie z art. 148 ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia decyzji I instancji, dziekan mógł skreślić studenta z listy studentów w przypadkach określonych w regulaminie studiów; od decyzji wydanej w tej sprawie służy odwołanie do rektora uczelni. Do decyzji podjętych przez organ uczelni w indywidualnych sprawach studenckich (a taką jest decyzja dziekana o skreśleniu studenta z listy studentów; wyrok NSA z 5.2.1999 r.- I SA 1477/98), stosuje się odpowiednio przepisy kpa i przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego (art. 161 ust. 1 zd. 1 ustawy). W sprawie administracyjnej o skreślenie studenta z listy studentów rektor jest organem II instancji (art. 15 kpa; uzasadnienie wyroku NSA z 23.4.2003 r.- I SA 1940/02), nad którym nie ma już organu administracji publicznej wyższego stopnia. Ustawa z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. 65/90/385 ze zm.) stanęła na gruncie autonomii wyższych uczelni, czemu dała wyraz w szeregu uregulowań (w tym w art. 2 ust. 1, art. 6, art. 7 i art. 161 zd. 2).
W tym stanie rzeczy, mimo że ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego ustawa zastrzega szereg kompetencji, nie sposób Ministra postrzegać jako władzę zwierzchnią Rektora. W tej sytuacji P.K. nie musiał skorzystać z zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, bowiem nad rektorem nie ma organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa).
W postępowaniu ze skargi na bezczynność Sąd Administracyjny nie bada sprawy merytorycznie- jedynie zatem na marginesie należy wskazać, że w aktach osobowych P. K. brak jakichkolwiek dokumentów lekarskich, wskazujących na stan zdrowia Skarżącego.
Wobec trwającej dwa lata i dwa miesiące bezczynności Rektora w rozpoznaniu odwołania, koniecznym było zobowiązanie Rektora do wydania aktu w terminie siedmiu dni (art. 149 ppsa).
/-/I. Kucznerowicz /-/E. Makosz-Frymus /-/M. Dybowski
MW