Uzasadnienie
Uzasadnienie
Pełnomocnik H. J. J. K. pismem z dnia (...)r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z wnioskiem o udostępnienie mu informacji publicznej w postaci decyzji o pozwoleniu na użytkowanie znak (...) z dnia (...) r. oraz protokołu z kontroli, o której mowa w art. 59 a ust. 1 Prawa budowlanego, poprzedzającej wydanie powyższej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku podano, że skoro w sprawie pozwolenia na użytkowanie stroną jest wyłącznie inwestor, to jedynym sposobem umożliwiającym uzyskanie pełnej i rzetelnej informacji o zgodności z projektem wykonywanych robót budowlanych przez inwestora na działce sąsiedniej, dla osoby nie uznanej za stronę i nie będącej stroną postępowania jest uzyskanie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., odpowiadając na ten wniosek pismem z dnia (...)r., poinformował wnioskodawcę, że nie można poprzez ustawę o dostępie do informacji publicznej starać się obchodzić zakazy dostępu do informacji przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego. Ponadto organ poinformował wnioskodawcę, że regulacja przewidziana w kpa ma charakter szczególny i wprowadza odmienne zasady dostępu do akt administracyjnych. Przepis art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani też żaden inny przepis tej ustawy nie uchyliły art. 73 i art. 74 kpa, a wręcz przeciwnie, przyznały tym przepisom priorytet.
Pismo to doręczono pełnomocnikowi H. J. w dniu (...)r.
W dniu (...)r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wpłynął wniosek, działającego w imieniu H. J. J K., o umożliwienie przeglądnięcia akt sprawy znak (...) dotyczącej użytkowania parkingu (placu postojowego) na działce nr (...) położonej w Gminie Z., obręb P., powiat K. oraz sporządzenie z tych akt notatek i odpisów. Jako podstawę prawną tego wniosku strona wskazała art. 73 ust. 1 kpa, a także powołała się na treść pisma organu z dnia (...)r. nr (...).
Odpowiadając na powyższy wniosek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w piśmie z dnia (...)r. poinformował wnioskodawcę o treści art.73 § 1 kpa i stwierdził, że H. J. nie wykazał przymiotu strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym.
W dniu (...)r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., wpłynęła skarga H. J. sporządzona przez jego pełnomocnika radcę prawnego G. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w załatwieniu wniosku z dnia (...) r. o udostępnienie informacji publicznej. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uwzględnienie skargi na bezczynność i zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w zakreślonym przez Sąd terminie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w związku z naruszeniem przepisów art. 13 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podał, że skarga na bezczynność jest bezzasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że prawo do informacji zagwarantowane jest w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne.
Prawo do obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu. Ograniczenie prawa do informacji może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa.
Zasady udzielania informacji publicznej regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112 poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i trybie określonym w tej ustawie.
Na gruncie unormowań konstytucyjnych oraz przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych oraz wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy, jest treść oświadczenia woli lub wiedzy utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy (art. 6 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej).
Informacja o rozstrzyganych przez organ administracji publicznej sprawach administracyjnych jest informacją o działalności organów publicznych.
W świetle powyższych rozważań nie może budzić wątpliwości, że dokumenty, o udostępnienie których wnioskował pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia (...)r. stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Mimo, że prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny i jest przyznane każdemu, to jednak nie ma ono charakteru absolutnego, gdyż może być ograniczone ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, oprócz odwołania się do ustaw szczególnych, sama wyznacza granice prawa do informacji w art. 5.
Zatem zasadą jest, że udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej).
Natomiast w zależności od treści dokumentu podlegającego udostępnieniu organ władzy publicznej zobowiązany do udostępnienia informacji, ocenia czy może ten dokument być udostępniony w całości, czy też z powodu ograniczeń wymienionych w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej należy zawarte w nim informacje przetworzyć.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że wniosek pełnomocnika skarżącego H. J. nie został rozpatrzony w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, co oznacza, że organ pozostaje w bezczynności.
Rozpoznając ponownie sprawę organ winien ustalić czy nie zachodzą negatywne przesłanki udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej. Po wyjaśnieniu tej okoliczności organ zakończy sprawę w formie czynności materialno – technicznej, bądź w formie decyzji.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 149, art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U,. nr 153 poz. 1270 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1349 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
/-/ M. Dybowski /-/ E. Makosz-Frymus /-/ B. Popowska
KB/