Uzasadnienie
W dniu 16 października 2008r. do Burmistrza Miasta i Gminy Żerków wypłynęła skarga M. K. i R. K. w przedmiocie bezczynności tego organu, to jest nieudostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżących z dnia 4 kwietnia 2007r. Uzasadniając skargę wskazano, że akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie sygn. akt [...], wpłynęły do organu w dniu 8 września 2008r. i od tego momentu organ miał zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001r., nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej: u.d.i.p.) 14 dni na udostępnienie wnioskowanej informacji.
Odpowiadając na skargę, organ wskazał, że wnioskowane przez skarżącego odpisy decyzji przesłał w dniu 13 października 2008r., a kolejną decyzję o warunkach zabudowy w dniu 21 października 2008r. – po wezwaniu skarżącego, które wpłynęło do organu w dniu 20 października 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Sąd uznał, że skarżący w ramach przysługującej im swobody wyboru środków określonych w ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wnieśli skargę na bezczynność, żądając od organu doręczenia decyzji określonych we wniosku z dnia 4 kwietnia 2007r. Część wnioskowanych rozstrzygnięć organ nadał w dniu 16 października 2008r., a ostatnie z wnioskowanych pism w dniu 21 października 2008r.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że organ w trybie autokontroli zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 157, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Jak wynika z akt sprawy bezczynność, która była przedmiotem skargi, została ostatecznie wyeliminowana przez organ dopiero w trybie autokontroli – albowiem ostatnia z wnioskowanych przez skarżących decyzji została nadana i doręczona już po wpłynięciu skargi do organu.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W ocenie Sądu uwzględnienie skargi w całości powoduje jej skonsumowanie i jest przyczyną bezprzedmiotowości postępowania, wobec czego orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia zgodnie z powołanym art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. uznając, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Na koszty skarżących złożyło się wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 240 zł zgodnie z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002r., nr 163, poz. 1349 ze zm.) wpis od skargi w kwocie 100 zł i opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.
/-/ E. Makosz-Frymus mb