Uzasadnienie
S.B.S. sp. j. pismem z dnia 28 marca 2012r. wniosła skargę przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta Poznania w przedmiocie warunków zabudowy.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 maja 2012. (doręczonym w dniu 10 maja 2012 k. 22 akt), strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości [...] zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, nadesłanie odpisu skargi, nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Jednocześnie wezwano skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi wzywano organ do usunięcia naruszenia prawa. Powyższego należało dokonać w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w dniu 14 maja 2012r. uiściła wymagany wpis i złożyła podpisaną skargę.
Wbrew wezwaniu nie nadesłano jednak poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego odpisu skargi, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, co stanowi uchybienie formalne. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270 - dalej P.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest - zgodnie z art. 29 P.p.s.a. - aby organ lub osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej wykazały dokumentem swoje umocowania przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie Sądu, w którym to wezwaniu zostanie dokładnie określony brak i termin, w jakim strona winna go uzupełnić oraz pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku we wskazanym terminie. Strona, wbrew wezwani, nie usunęła jednak powyższego braku. W tym miejscu należy wskazać, iż skarżąca w treści skargi wpisała, iż załącznik do niej stanowi odpis KRS spółki. Powyższego odpisu KRS skarżąca nie załączyła jednak do skargi i nie przesłała na wezwanie Sądu.
Wskazać należy również, że wbrew wezwaniu, skarżąca nie wykazała również, iż przed wniesieniem skargi wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa. Należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga wniesiona jest skutecznie wtedy, gdy spełnione zostaną wszystkie przesłanki procesowe wskazane w P.p.s.a. Zgodnie z tą ustawą, bezwzględnymi przesłankami procesowymi warunkującymi skuteczność wniesienia skargi są przede wszystkim warunki formalne, jakim powinna odpowiadać skarga. Do warunków tych zalicza się m.in. wyczerpanie środków zaskarżenia jakie przysługiwały stronie. W przypadku skargi na przewlekłość postępowania oznacza to wniesienie zażalenia na przewlekłość postępowania. Art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U.2000r. Nr 98, poz.1071, ze zm. – dalej k.p.a.) przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej.
Zażalenie to służy do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem, który dopuszcza się przewlekłości. Jeżeli nie ma organu wyższego stopnia nad organem dopuszczającym się przewlekłości, to stronie przysługuje środek w postaci wezwania organu do usunięcia naruszania prawa polegającego na przewlekłym prowadzeniu postępowania. Środki prawne przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. są środkami zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., które skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania.
Mając więc na uwadze fakt, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi wskazanych w zarządzeniu Przewodniczącej Wydziału i nie wykazała wyczerpania środków zaskarżenia przewidzianych w k.p.a., Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.