Uzasadnienie
Pismem z [...] kwietnia 2016 r. [...] z siedzibą w [...] (zwana też dalej "Spółką" lub "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Starosty [...] (zwanego też dalej "Starostą" lub "Organem") oraz przewlekłe prowadzenie przezeń postępowania w sprawie wniosku Spółki z [...] lutego 2016 r. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji [...]., podkreślając, że zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. Starosta winien w takim przypadku wydać postanowienie. Zamiast tego Skarżąca, jak wskazała, w dniu [...] kwietnia 2016 r. otrzymała pismo z [...] kwietnia 2016 r., znak: [...], które nie spełniało wymogów określonych w art. 124 § 1 k.p.a. Zatem pomimo upływu ustawowych terminów, sprawa nie została załatwiona zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca zaznaczyła, że pismem z [...] kwietnia 2016 r. wniosła do Wojewody Wielkopolskiego zażalenie na przewlekłość postępowania Starosty i niezałatwienie ww. sprawy w terminie, a pismem z [...] kwietnia 2016 r. wezwała Starostę do usunięcia naruszenia prawa w tej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że po otrzymaniu ww. wezwania z [...] kwietnia 2016 r., dnia [...] kwietnia 2016 r. niezwłocznie wydał i przekazał Spółce postanowienie będące odpowiedzią na jej wniosek z [...] lutego 2016 r., wyjaśniające wątpliwości co do treści inkryminowanej decyzji.
Przesłanym za pośrednictwem Organu pismem z [...] lipca 2016 r. Skarżąca wniosła o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie zwrotu jego kosztów. Następnie – odpowiadając na wezwanie tut. Sądu o wyjaśnienie powodów żądania umorzenia postępowania – w przekazanym również za pośrednictwem Organu piśmie z [...] sierpnia 2016 r. wskazała, że kilka dni po wniesieniu skargi Starosta wydał żądane postanowienie, co oznacza, że skarga odniosła skutek, a Organ uwzględnił ją w całości. Skarżąca podkreśliła, że Organ wyjaśnił przyczyny niezałatwienia sprawy w terminie oraz poinformował o podjętych działaniach naprawczych.
W ocenie Skarżącej korespondencja wymieniana ze Starostą w ostatnim czasie uzasadnia konstatację, że podjęte działania są skuteczne i zadowalająco usprawniły wysyłkę dokumentów elektronicznych do i od Organu. Skarga do Sądu okazała się skuteczna i odniosła zamierzony cel. Organ usprawnił organizację wymiany korespondencji elektronicznej. Zatem, zdaniem Skarżącej, wniosek o umorzenie postępowania znajduje uzasadnienie w działaniach skarżonego Organu, podjętych po wniesieniu skargi do Sądu. Jednocześnie Skarżąca oświadczyła, że "nie ma interesu prawnego i nie jest zainteresowana orzeczeniem, czy w niniejszej sprawie bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu, a to z następujących przyczyn.
Zgodnie z art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.; dalej w skrócie: "k.p.a.") organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji.
Jest poza sporem, że w rozpoznawanej sprawie Starosta przed dniem wydania niniejszego wyroku wydał wymagane postanowienie – załatwiające sprawę z wniosku Spółki z [...] lutego 2016 r. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nr [...] z [...] lutego 2016 r. – oraz że uczynił to w dniu [...] sierpnia 2016 r., a więc już po wniesieniu skargi przez Spółkę (co nastąpiło [...] kwietnia 2016 r.). Z tego względu niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe w zakresie określonym w art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a."), tj. co do zobowiązania Organu do wydania w określonym terminie żądanego aktu (tu: postanowienia).
Natomiast w pozostałym zakresie bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego była wynikiem złożenia przez Skarżącą wniosku o umorzenie tego postępowania, opatrzonego stwierdzeniem, że Spółka "nie jest zainteresowana orzeczeniem, czy w niniejszej sprawie bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa" – co w okolicznościach rozpoznawanej sprawy musiało być odczytane jako w istocie cofnięcie skargi w tym zakresie (już wcześniej przez Skarżącą praktykowane, np. w znanej tut. Sądowi z urzędu sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem WSA w Poznaniu z 07.04.2016 r. o sygn. akt IV SAB/Po 7/16).
Skoro z wyżej przywołanych względów niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się w całości bezprzedmiotowe, to na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. Sąd zobligowany był je umorzyć – co też uczynił (pkt 1 sentencji wyroku.)
O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez Skarżącą koszt wpisu w wysokości 100 zł.