Uzasadnienie
W dniu [...] kwietnia [...] r. R. N. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego G. W. złożył skargę na bezczynność organu – Wójta Gminy M. dotyczącą nie załatwienia przez ponad 14 dni przez Wójta sprawy wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej – decyzji o pozwoleniu na budowę sieci kanalizacyjnej i przyłącza kanalizacyjnego.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że pismem z dnia [...] kwietnia [...] r. skarżący zwrócił się do Wójta Gminy M. o udostępnienie informacji publicznej i przesłanie kopii decyzji o pozwoleniu na budowę sieci kanalizacyjnej i przyłącza kanalizacyjnego. Wójt Gminy M. pomimo upływu 14 dni nie podjął jakichkolwiek działań, w związku z czym naruszył przepis art.13 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, jak również nie wydał decyzji o umorzeniu postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż istotnie w dniu [...] kwietnia [...] r. wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej – przesłanie kopii decyzji o pozwoleniu na budowę sieci kanalizacyjnej i przyłącza kanalizacyjnego w miejscowości M. W dniu [...] kwietnia [...] r. natomiast wpłynęła skarga na bezczynność organu. Wójt Gminy M. nie mógł załatwić sprawy w terminie, z uwagi na fakt, że skompletowanie dokumentów jakich żądał wnioskodawca dotyczących niniejszej sprawy wymagało znacznego nakładu pracy związanego z poszukiwaniem dokumentów w archiwach urzędu (dokumenty z lat 1997-1998). Wójt Gminy M. udzielił informacji publicznej wnioskodawcy zgodnie z jego żądaniem pismem z dnia [...] maja [...] r., uznającym samym, że sprawa została załatwiona pozytywnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 nr 112 poz. 1198 ze zm.). Ustawa ta określa obowiązki organu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wskazując, w jaki sposób postępowanie winno być zakończone.
Zgodnie z art. 10 ustawy podmiot, do którego złożono wniosek – jeżeli dotyczy on informacji publicznej, udostępnia tę informację w formie czynności materialnotechnicznej, albo w drodze decyzji odmawia jej udostępnienia (art. 116 ust. 1 ustawy). Na podstawie wymienionej wyżej ustawy może również dojść do umorzenia postępowania w trybie art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 ustawy.
Jeżeli żądana informacja nie ma cech informacji publicznej, to ocenę taką przeprowadza podmiot, do którego skierowano wniosek, a następnie powiadamia wnioskodawcę w formie pisemnej, iż żądana informacja nie ma przymiotu informacji publicznej. W wąskim zakresie odsyła do Kodeksu postępowania administracyjnego Ustawa o dostępie do informacji publicznej, ustalając, że jedynie w kwestii wydania decyzji odmownej stosuje się K.p.a. (Z orzeczeń NSA wynika, że również informacji przetworzonej). Taka regulacja powoduje, że skarga na bezczynność organu nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, również w sytuacji, kiedy skarga dotyczy skargi z art. 3 § 2 pkt 8 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie kontroli Sądu poddano stanowisko Wójta Gminy M. Istotnie nie ulega wątpliwości, iż żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną. Jednakże należy zauważyć, iż organ bezzwłocznie podjął czynności w zakresie udzielenia żądanej informacji i pismem z dnia 4 maja 2010r. udzielił odpowiedzi skarżącemu. Skarga do Sądu wpłynęła zaś w dniu 6 sierpnia 2010r. (data złożenia jej w organie to 28 kwiecień 2010r.).
Wydanie więc przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania.
Jeżeli więc w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji wydał przewidziany prawem akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje już w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art.149 p.p.s.a.
Nie ma zatem podstaw do umorzenia postępowania (art.161 par 1 pkt 3 p.p.s.a.) w sprawie ze skargi na bezczynność, jeżeli organ wydał żądany akt lub podjął stosowną czynność po wniesieniu skargi do sądu, ale przed zamknięciem rozprawy. Także w takiej sytuacji procesowej należy rozpoznać skargę merytorycznie, chyba że skarga zostanie skutecznie cofnięta. Jeśli zatem bezczynność została usunięta, to nie ma już podstaw do zobowiązania organu, w trybie art.149 p.p.s.a., do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności. Dlatego też usunięcie przez organ bezczynności przed zamknięciem rozprawy skutkuje oddaleniem skargi, na zasadzie art.151 p.p.s.a. (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 3.06.2008r.).
Z uwagi na fakt, iż niniejszy Sąd w pełni podziela przedstawione wyżej stanowisko i mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę jako nieusprawiedliwioną należało oddalić.