Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej jako: ppsa) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jak wskazuje art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.
- - kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - dalej jako: kpa) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z powyższym, w przypadku bezczynności Starosty T. wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć jako wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a więc do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Na marginesie można jeszcze dodać, iż samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 ppsa. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zajął takie stanowisko w postanowieniu z dnia 9 marca 2004 r., I SA 2813/03, stwierdzając, że brak wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 § 1 ppsa) ma miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ.
W rozpatrywanej sprawie, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Strona powinna wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a więc do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Dopiero wówczas dopełnione zostałyby warunki określone w art. 52 § 1 ppsa, a więc wyczerpanie środków zaskarżenia. Z uchybieniem tego przepisu, w dniu [...] lutego 2007 r. Strona złożyła skargę na bezczynność Starosty T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, chociaż, jak wskazano wyżej, by skarga odniosła skutek, Strona winna zaskarżyć bezczynność ww. organu do organu wyższego stopnia. Dopiero, gdyby bezczynność trwała dalej, Stronie przysługiwałaby skarga do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego.
Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 - 5 § 1 art. 58 ppsa.
Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Skoro więc Skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, skarga jego podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa.
Stąd postanowiono, jak w sentencji.
/-/ B. Popowska
KB/