Uzasadnienie
S. Ś. (dalej – skarżący) pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Rady Miejskiej w [...] w przedmiocie czynności burmistrza.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w [...] wniosła o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Wniesienie skargi na bezczynność jest przy tym uzasadnione nie tylko przypadkiem niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także przypadkiem odmowy wydania aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a (decyzja, postanowienie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, interpretacje podatkowe), mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku.
Jak wskazuje sam skarżący w skardze, w dniu [...] kwietnia 2010 r. złożył On skargę w myśl art. 227 kpa. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 r. skarżący domagał się od Burmistrza Miasta i Gminy [...] (dalej – Burmistrz) udzielenia wyjaśnień w przedmiocie "wypowiedzi ZB II na Sesji Rady Miejskiej [...] lutego 2010 roku". Pismo to skarżący złożył jako skargę na Burmistrza. Przedmiotem tegoż wniosku skarżącego było zatem nienależyte wykonywanie zadań przez Burmistrza.
Procedura skargowa unormowana w przepisie art. 227 kpa ma cechy jednoinstancyjnego postępowania skargowego, bardzo uproszczonego, kończącego się czynnością materialno-techniczną zawiadomieniem skarżącego o załatwieniu skargi.W ocenie Sądu sprawa, z którą w tym trybie skarżący zwrócił się do organu w ww. piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 roku, nie jest tego rodzaju sprawą, w której Burmistrz mógłby i powinien zająć stanowisko w trybie władczego rozstrzygnięcia (decyzji, postanowienia, innego władczego aktu lub czynności o charakterze indywidualnym). Skoro zaś skarga na bezczynność może dotyczyć jedynie spraw, w których organ jest władny oraz zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, to skarga skarżącego, jako nie mieszcząca się w tym katalogu spraw, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Tak też wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 października 2010r. II OSK 2019/10, iż w razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art.227 kpa, stronie nie służy skarga na bezczynność organu.
Mając na uwadze powyższe, wobec niedopuszczalności skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzeczono jak w sentencji.