Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 maja 2013 r. A. W. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na bezczynność Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "WWINB") w sprawie legalności [...]. Skargę podpisał T. W. podając, że jest pełnomocnikiem Skarżącego.
Pismem z dnia 10 czerwca 2013 r. T. W. został wezwany przez Sąd do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu A. W. Wezwanie doręczono w dniu 12 czerwca 2013 r. (k. 8v.). Mimo to w zakreślonym terminie T. W. pełnomocnictwa nie nadesłał. Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 28 czerwca 2013 r., pismem z dnia 01 lipca 2013 r. przesłano A. W. odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwano Skarżącego do wykazania - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem rozstrzygnięcia skargi na podstawie posiadanych akt sprawy - że przed wniesieniem do Sądu skargi z dnia 13 maja 2013 r. złożył zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.; dalej w skrócie: "k.p.a."). A. W. nie odpowiedział na wezwanie Sądu, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania (k.
12) W terminie zakreślonym Skarżącemu do odpowiedzi na wezwanie wpłynęło natomiast pismo T. W. (powołującego się nadal na pełnomocnictwo od A. W.), który oświadczył, że nie wnosił "odwołania do organu wyższego w trybie art. 37 § 1 k.p.a.". Do pisma T. W. załączył pełnomocnictwo udzielone jemu najprawdopodobniej przez A. W. (podpis mocodawcy nie do końca czytelny), ale do innej sprawy - o sygn. akt IV SA/Po 614/13 (k. 17).
W odpowiedzi na skargę, WWINB poinformował, że skarga nie została poprzedzona zażaleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a., i wniósł o jej odrzucenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Nowelizacja Kodeksu postępowania administracyjnego dokonana przepisem art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz.
18) uzupełniła dotychczasową treść art. 37 § 1 k.p.a. W ujęciu znowelizowanego art. 37 § 1 k.p.a. wniesienie skargi na bezczynność dopuszczalne jest po złożeniu zażalenia, a w wypadku braku organu wyższego stopnia - po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.
T. W., powołując się na pełnomocnictwo od Skarżącego, oraz organ administracji zgodnie wskazali, że niniejsza skarga nie została poprzedzona środkiem zaskarżenia - zażaleniem do organu wyższego stopnia, którym w stosunku do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Wobec powyższego należy przyjąć, iż w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wyczerpała przepisanego trybu zażaleniowego.
Wniesienie skargi pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia czyni skargę niedopuszczalną i podlegająca odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.").
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 zd. pierwsze p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, przy czym na mocy art. 58 § 3 zd. drugie p.p.s.a postanowienie to wydał na posiedzeniu niejawnym.
Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że po bezskutecznym upływie terminu do nadesłania pełnomocnictwa wykreślił T. W. jako pełnomocnika strony skarżącej i odtąd kierował korespondencję wprost do A. W. Pomimo że wezwanie Sądu z dnia 01 lipca 2013 r. zostało doręczone Skarżącemu prawidłowo (do rąk domownika - żony Skarżącego; k. 12), odpowiedź do Sądu wystosował T. W., który dotychczas nie wykazał należycie swego umocowania. W tym stanie rzeczy, mając na względzie jednoznacznie ustalony fakt, że skarga nie została poprzedzona wymaganym środkiem zaskarżenia i już z tego względu podlega odrzuceniu, oraz okoliczność, iż na pisma kierowane przez Sąd wprost do A. W. odpowiada T. W., a także to, że odrzucenie skargi na bezczynność nie tworzy stanu powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), Sąd odstąpił od formalnego wzywania A. W. do złożenia brakującego podpisu pod skargą.