Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. P.W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku celowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast stosownie do brzmienia art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem takim jest zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a.
Z analizy przedłożonych przez organ akt sprawy nie wynika, aby wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Skarżąca poprzedziła wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Również z informacji zawartej w piśmie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016 r. wynika, iż Skarżąca nie zwróciła się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia.
W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skoro Skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 § 1 K.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą na przewlekłość do sądu administracyjnego, to skarga jest niedopuszczalna i należało ją odrzucić.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.