Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2010 r. A. S., reprezentowana przez radcę prawnego K. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpoznawaniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] (numer sprawy: [...]) odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących, po podziale działki, przewidzianej do realizacji na działce [...]. Uzasadniając skargę pełnomocnik napisał, że odwołanie zostało złożone osobiście w siedzibie organu I instancji w dniu 13 września 2010 r., a następnie przekazane przez organ I instancji do Kolegium w dniu 20 września 2010 r. Należy uznać, że odwołanie dotarło do siedziby Kolegium najpóźniej w dniu 22 września 2010 r., zatem wskazany w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej kpa) miesięczny termin do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym minął bezskutecznie.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie wskazując, że w dniu 22 listopada 2010 r. SKO w [...] decyzją nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W obecnym stanie faktycznym skarga na bezczynność Kolegium jest zatem bezzasadna. Kolegium zaznaczyło, że wobec dużego wpływu spraw i znaczne ograniczenia etatowe praktycznie nie jest możliwe, w ostatnim czasie, zachowanie terminów wskazanych w kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Sprawa podlega umorzeniu.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że odwołanie od decyzji organu I instancji wpłynęło do organu odwoławczego w dniu 24 września 2010 r. (k. 25 akt SKO). Odwołanie zostało rozpoznane w dniu 22 listopada 2010 r. kiedy to Kolegium wydało decyzję uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ. Zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Skoro zatem Kolegium pozostawało w bezczynności, jedynym narzędziem pozostającym do dyspozycji strony skarżącej było złożenie skargi do sądu administracyjnego.
Należy przy tym zaznaczyć, że w przypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego skarga do może być wniesiona do sądu administracyjnego bez wniesienia zażalenia jak i bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W tym miejscu należy przypomnieć, że w dniu 26 listopada 2008 r. skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego podjął uchwałę o sygn. I OPS 6/08 (tekst dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w ONSA i WSA 2009/4/63), w której stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
W związku z tym nie budzi wątpliwości, że w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego bezczynności dotyczyła skarga, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność której domagała się strona, to przestaje on tkwić w bezczynności. Oznacza to, że organ we własnym zakresie usunął istniejące naruszenie prawa, przyznając że pozostawał w bezczynności. Tym samym uznać należy, że skarga na bezczynność została uwzględniona w trybie tzw. samokontroli organu.
W tych okolicznościach Sąd uznał, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostaje w bezczynności, a strona ma możliwość kwestionowania rozstrzygnięcia w przewidzianym przez prawo trybie.
Wobec powyższego orzeczono jak w punkcie 1 sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty te składają się: opłata od skargi w wysokości 100 zł, 17 zł uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego oraz wynagrodzenie radcy prawnego na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w kwocie 240 zł.