Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 16 czerwca 2020 r. sygn. akt IV SAB/Po 72/20, odrzucił skargę R. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Radę Miasta w przedmiocie wydania zaświadczenia.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił sporządzoną i podpisaną osobiście przez skarżącego skargę kasacyjną.
Skarżący pismem z dnia [...] listopada 2021 r. wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z dnia 16 czerwca 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Instytucja skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została uregulowania w dziale VII A ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 285I p.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych przepisami powołanego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zastosowanie ma zatem także przepis art. 175 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Zgodnie z art. 175 § 3 pkt 1) p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami.
Przepis art. 285f § 3 p.p.s.a., stanowi, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nieopłacona, wniesiona z naruszeniem art. 175 § 1 oraz której braki nie zostały uzupełnione w terminie podlega odrzuceniu.
Sporządzenie skargi niezgodnie z wymogiem określonym w art. 175 jest brakiem nieusuwalnym i uzasadnia jej odrzucenie, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2010 r., sygn. akt II ONP 1/10).
Orzeczenie w rozumieniu art. 285a p.p.s.a. musi być prawomocne w sensie formalnym. Zarówno w orzecznictwie, jak i piśmiennictwie prawniczym przyjmuje się powszechnie, że prawomocność formalna wiąże się z brakiem możliwości zaskarżenia orzeczenia w drodze zwyczajnych środków odwoławczych. Od orzeczenia nie przysługuje zwykły środek odwoławczy, jeżeli ustawa go nie przewiduje, strona nie skorzystała z jego wniesienia lub upłynął termin do jego wniesienia oraz jeśli mimo wniesienia środka odwoławczego środek ten nie został uwzględniony (por. B. Dauter, System informacji prawnej LEX, komentarz do art. 285a p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie Skarżący uczynił prawomocne postanowienie z dnia 16 czerwca 2020 r. sygn. akt IV SAB/Po 72/20 o odrzuceniu skargi.
W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, złożona przez Skarżącego, nie odpowiada wymogom określonym w art. 175 p.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 285f § 3 w związku z art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.