Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. S.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podziału nieruchomości.
Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżący został wezwany do wykazania, że przez złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 zwanej dalej jako "K.p.a."), w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.
Skarżący we wskazanym terminie nie wykazał, aby wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast stosownie do brzmienia art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem takim jest zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a.
Z analizy przedłożonych przez organ akt sprawy nie wynika, aby wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżący poprzedził wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Również na wezwanie Sądu skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem przedmiotowej skargi wyczerpał środki zaskarżenia. Wskazane powyżej wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu [...] sierpnia 2015 r., co oznacza, że ostatnim dniem do wykonania zarządzenia z dnia [...] sierpnia 2015 r. był dzień [...] września 2015 r.
W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skoro skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 § 1 K.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą na bezczynność do sądu administracyjnego, to skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało ją odrzucić.