Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy S. wznowił postępowanie w sprawie warunków zabudowy ustalonych ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...], znak [...].
Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. Stowarzyszenie Z. M. Wsi R. reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie zakończenia wznowionego postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy ustalonych ostateczną decyzją z dnia [...]stycznia 2008 r., nr [...], znak [...].
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] na skutek rozpoznania zażalenia Stowarzyszenia Z. M. Wsi R. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wyznaczyło Burmistrzowi Miasta i Gminy S. termin do załatwienie wznowionego postępowania do dnia [...] grudnia 2011 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej Ppsa), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis ten wprowadza instytucję autokontroli - organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe.
Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości wspomnianej w ww. przepisie stanowi sytuacja, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda akt, co do którego, według skargi pozostawał w bezczynności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487).
Jak wynika z akt sprawy w niniejszej sprawie po wniesieniu skargi organ w dniu [...] grudnia 2011 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej o ustaleniu warunków zabudowy nr [...], znak [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., a więc podjął czynność, której domagał się skarżący w skardze. W tym stanie rzeczy zarzucana przez skarżącego w niniejszej sprawie bezczynność organu ustała. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie – przed przekazaniem tej skargi do Sądu – wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 Ppsa.
Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W związku z tym nie ma także podstaw do wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 Ppsa, bowiem z przepisu tego wynika, że Sąd może orzec o wymierzeniu grzywny tylko w przypadku, gdy uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiąże organ do wydania w określonym terminie aktu.
Wobec powyższego, biorąc pod uwagę, iż postępowanie na skutek wydania decyzji przez Burmistrza Miasta i Gminy S. stało się bezprzedmiotowe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 Ppsa orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 Ppsa w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm). Możliwość zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w tego rodzaju sytuacji została również potwierdzona w przywołanej wyżej uchwale NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08.