Uzasadnienie
Pismem z dnia (...) r. S.Ś. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie skargi na postępowanie Burmistrza.
Uzasadniając skargę wskazał, że w trybie art. 227 K.p.a. złożył skargę na Burmistrza Gminy M. Rada Gminy uchwałą z dnia (...) r. nr (...) przekazała skargę według właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.. Kolegium, pomimo wielu telefonów i licznych pism skarżącego, nie rozpatrzyło przedmiotowej skargi.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wskazało, że skarga podlega odrzuceniu ponieważ przed wniesieniem jej do Sądu Administracyjnego nie została poprzedzona wezwaniem organu administracji do usunięcia naruszenia prawa, a zatem zostały naruszone przepisy art. 37 § 1 K.p.a. oraz art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Poza tym podlega odrzuceniu, ponieważ skarżący zarzuca Kolegium pozostawanie w bezczynności w rozpatrzeniu jego skargi złożonej w trybie art. 227 K.p.a. na postępowanie Burmistrza. W razie nie rozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a., stronie nie służy skarga na bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje. orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Wniesienie skargi na bezczynność jest przy tym uzasadnione nie tylko przypadkiem niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także przypadkiem odmowy wydania aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a (decyzja, postanowienie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, interpretacje podatkowe), mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu.
Jak wskazuje sam skarżący w skardze do WSA w Poznaniu, złożył on skargę w myśl art. 227 K.p.a., w której domagał się od Burmistrza udzielenia wyjaśnień w przedmiocie "wypowiedzi ZB II na Sesji Rady Miejskiej (...) r.". Pismo to skarżący złożył jako skargę na postępowanie Burmistrza. Przedmiotem tegoż wniosku było zatem nienależyte wykonywanie zadań przez Burmistrza.
Procedura skargowa unormowana w przepisie art. 227 K.p.a. ma cechy jednoinstancyjnego postępowania skargowego, bardzo uproszczonego, kończącego się czynnością materialno-techniczną zawiadomieniem skarżącego o załatwieniu skargi. W ocenie Sądu sprawa, z którą w tym trybie skarżący zwrócił się do organu nie jest tego rodzaju sprawą, w której Burmistrz mógłby i powinien zająć stanowisko w trybie władczego rozstrzygnięcia (decyzji, postanowienia, innego władczego aktu lub czynności o charakterze indywidualnym). Skoro zaś skarga na bezczynność może dotyczyć jedynie spraw, w których organ jest władny oraz zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, to skarga skarżącego, jako nie mieszcząca się w tym katalogu spraw, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Tak też wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 października 2010 r. II OSK 2019/10, że w razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art.227 K.p.a., stronie nie służy skarga na bezczynność organu.
Mając na uwadze powyższe, wobec niedopuszczalności skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.