Uzasadnienie
M. R. i B. C-R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznawaniu zażalenia Skarżących na postanowienie Wójta [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi bowiem Skarżący nie poprzedzili skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Zarządzeniem z 13 lipca 2015 r. Przewodniczący IV Wydziału tut. Sądu wezwał stronę skarżącą solidarnie do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpali tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a., w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k.1-2). Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 21 lipca 2015 r. (k. 16), a Skarżącej w dniu 30 lipca 2015 r. (k. 17). Powyższe oznacza, że ostatnim dniem do wykazania, że został wyczerpany tryb wniesienia skargi, był dzień 06 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast stosownie do brzmienia art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem takim jest zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a.
Z analizy przedłożonych przez organ akt sprawy nie wynika, aby wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Skarżący poprzedzili wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Również na wezwanie Sądu Skarżący nie wykazali, aby przed wniesieniem przedmiotowej skargi wyczerpali środki zaskarżenia. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie zareagowali na wezwanie Sądu.
W świetle powyższego Sąd stwierdza, że skoro Skarżący nie wyczerpali trybu określonego w art. 37 § 1 K.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą na bezczynność do sądu administracyjnego, to skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.