Uzasadnienie
P. sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie nieudostępnienia peronów kolei dla komunikacji publicznej. Skarżący w treści skargi powołując się na złożony wniosek/zapytanie prasowe wskazał, że władze miasta powinny wyjaśnić z inwestorem sens likwidacji przystanku w mieście i ustawienie słupów trakcyjnych wprost na dawnych peronach co uniemożliwia ich wykorzystanie
Rady Miasta w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej, ewentualnie jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga w tej sprawie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2023r. poz. 259 - dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023, poz. 775), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022, poz. 2651 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z treści skargi wynika, że przedmiotową skargą skarżący domaga się faktycznego odtworzenia, rekonstrukcji dawnych peronów przystanku kolejowego P.. Jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę wymienione wyżej przesłanki nakładające na organ obowiązek określonego działania nie mają miejsca w przedmiotowej sprawie i nie wynikają z przepisów prawa a zatem przedmiotowa skarga dotycząca nieudostępnienia peronów kolei dla komunikacji publicznej nie mieści się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-9 P.p.s.a., a w konsekwencji nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Podjęcie ewentualnych działań inwestycyjnych w zakresie budowy/modernizacji linii kolejowych należy bowiem do kompetencji zarządcy infrastruktury kolejowej – P. S.A.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro Rada Miasta nie była zobowiązana do wydania żadnego z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. lub innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a., to nie przysługiwała również skarżącemu skarga na bezczynność w tym zakresie.
Z powyższych względów należy stwierdzić, że wniesiona skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia