Uzasadnienie
G.W. i J.C., działając przez fachowego pełnomocnika, wnieśli skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Pismem z dnia 20 listopada 2014 r. pełnomocnik, w imieniu skarżących, cofnął w całości skargę, z uwagi na fakt rozstrzygnięcia przez SKO – po wniesieniu skargi – wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż skarżący skorzystali z przysługującego im uprawnienia do rozporządzania skargą również po jej wniesieniu, które co do zasady jest dla sądu wiążące (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz. Warszawa 2004, str. 119). Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. – dalej p.p.s.a.) Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdzając wskazanych powyżej przesłanek, uznał cofnięcie skargi za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Cofnięcie skargi skutkowało obowiązkiem zwrotu z urzędu całego uiszczonego przez skarżących wpisu sądowego (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), o czym Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia.