Uzasadnienie
A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Konsula Rzeczypospolitej Polskiej w [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o wydanie paszportu.
Na podstawie zarządzenia z dnia 25 września 2012 r. wysłano skarżącemu A. K. zamieszkałemu za granicą, wezwanie do ustanowienia – w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania - pełnomocnika do doręczeń wraz z informacją, że w razie niedopełnienia tego obowiązku, skarga zostanie odrzucona. Przesyłka ta, ani zwrotne poświadczenie jej odbioru nie zostały zwrócone do Sądu. W wyniku reklamacji ustalono jednak, że przesyłka doręczona została skarżącemu w dniu 9 października 2012 r. (dowód – k 30 akt sprawy).
Skarżący - w terminie zakreślonym w wezwaniu – nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Niezachowanie wskazanego w powyższej regulacji obowiązku stanowi brak formalny skargi, którego uzupełnienie powinno nastąpić - w trybie art. 299 § 2 powołanej ustawy, a więc pod rygorem odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie A. K. odwołał – z dniem 8 czerwca 2012 r. – pełnomocnictwo udzielone adw. L. P. To oświadczenie woli spowodowało konieczność ustanowienia przez skarżącego pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
Skoro skarżący nie wywiązał się z tego obowiązku, na podstawie art. 299 § 2 p.p.s.a. postanowiono jak w pkt I sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.