Uzasadnienie
J. D. w dniu 10 kwietnia 2006 r. złożył skargę do Prezesa Rady Ministrów, opartą na art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 poz. 1071 – zwanej dalej Kpa), w której zarzucił Kancelarii Prezesa Rady Ministrów nieprawidłowe działanie przy rozpatrywaniu innych jego skarg. Na powyższą skargę organ pismem z dnia 21 kwietnia 2006r udzielił skarżącemu odpowiedzi. W dniu 30 kwietnia 2006 r. skarżący złożył kolejne pismo do organu domagając się ponownego rozpatrzenia jego skargi z dnia z dnia 10 kwietnia 2006 r., na które organ udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 16 maja 2006 r.
Skarżący, w dniu 31 maja 2006 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie nierozpatrzenia skargi z dnia 10 kwietnia 2006 r. Stwierdził on, że organ "nie podjął żadnych działań w sprawie skargi", a otrzymał jedynie "fałszywe pismo (zwane odpowiedzią na skargę) od organu" na który wniósł skargę.
W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów wniósł o odrzucenie skargi, twierdząc że czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów KPA odnoszących się do skarg i wniosków, nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść, gdy organ ten – w przewidzianym przepisami terminie – nie wyda któregokolwiek z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a.
Stwierdzić należy, że sprawy uregulowane w Dziale VIII Kpa określają tryb postępowania i organy właściwe do rozpatrywania skarg w przedmiocie zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, natomiast sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg opartych na przepisach Działu VIII Kpa, związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 3121/04). Ponadto, w wyniku postępowania uregulowanego w Dziale VIII Kpa organ nie wydaje żadnego z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a., wobec czego skarga na bezczynność organu w tym przedmiocie jest niedopuszczalna.
W tej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a