Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 czerwca 2011 r. R. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta P. polegająca na niewszczęciu postępowania wyjaśniającego odnośnie dostępu do działki nr [...] w P. oraz niewydania decyzji o prawnym dostępie do tej działki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 24 października 2011 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpał tryb określony w art. 37 Kpa, tj. czy złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Pismem z dnia 4 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że takiego zażalenia nie złożono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu bowiem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej.
Zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Organem wyższego stopnia w stosunku Prezydenta Miast P. jako organu jednostki samorządu terytorialnego, zgodnie z art. 17 ust. 1 Kpa, jest co do zasady samorządowe kolegium odwoławcze.
Wobec tego skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Burmistrza Miasta winien był złożyć zażalenie na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia. Natomiast z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.
Niedopełnienie tego obowiązku powoduje, że wniesioną skargę należało uznać za przedwczesną i w konsekwencji niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt 1 sentencji.