Uzasadnienie
A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniami z dnia 23 marca 2018r. (k. 1, k.
8) skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa uprawniającego do występowania pełnomocnika w osobie adwokata w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzeń z dnia 23 marca 2018r. został doręczony skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2018r. (potwierdzenia odbioru k. 13), zaś zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 16 kwietnia 2018r.
Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie przedłożył pełnomocnictwa, jak również nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Art. 233 p.p.s.a. stanowi, że Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu. W rozporządzeniu należy uwzględnić, że wpis nie może być niższy niż sto złotych, wpis stosunkowy nie może być wyższy niż 4% wartości przedmiotu zaskarżenia i nie może przekraczać stu tysięcy złotych, a wpis stały wyższy niż dziesięć tysięcy złotych, oraz że wpis stały powinien być zróżnicowany w zależności od rodzaju i charakteru sprawy.
W myśl § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003, Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej – 100 zł.
Z akt sprawy wynika, że zarządzeniami z dnia 23 marca 2018r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa uprawniającego adwokata do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis zarządzeń został doręczony skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2018r. Zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 16 kwietnia 2018r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie złożył pełnomocnictwa uprawniającego adwokata do występowania w jego imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Skarżący nie uiścił również wpisu sądowego od skargi, co zostało potwierdzone na podstawie dokumentów księgowych Sądu (k. 14).
Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd.
W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.