Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 maja 2003r., sygn. akt II SA 2628/01, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2001r. i utrzymane nim w mocy postanowienie Starosty Powiatu w S. z dnia [...] lipca 2001r., wydane po rozpatrzeniu wniosku K. G. z dnia [...] maja 2001r. o podanie wymiarów działki nr [...] i działek sąsiadujących. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, iż wniosek skarżącego o wydanie zaświadczenia o treści określonej w jego piśmie z dnia [...] maja 2001r. wymagał oceny i załatwienia na podstawie art. 217 § 1 i § 2 oraz art. 218 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej: K.p.a.).
W dniu [...] sierpnia 2003r. Starosta Powiatu w S. wydał K. G. zaświadczenie dotyczące działki o nr [...], ze wskazaniem jej szerokości.
K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] października 2004r. na "wykonanie" powołanego wyroku przez organ. Na rozprawie, do protokołu, oświadczył iż przedmiotem skargi jest bezczynność Starosty Powiatu w S. po wyroku wydanym w dniu 28 maja 2003r., w sprawie o sygn. II SA 2628/01 w zakresie niezałatwienia jego wniosku z dnia [...] maja 2001r., a dotyczącego działek sąsiadujących z działką [...].
W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu w S. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podał, iż w wykonaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2003r. Starostwo Powiatowe wydało skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2003r. zaświadczenie o szerokości działki ewidencyjnej nr [...], położonej we wsi R., gm. C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny rozpatrując skargę na bezczynność organu ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w jednym z przypadków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), czy skargę wniesiono po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 P.p.s.a.), w przypadku skargi na bezczynność chodzi przede wszystkim o zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a., oraz czy zwłoka w wydaniu aktu lub dokonaniu czynności przekroczyła terminy określone dla załatwienia sprawy wynikające z Kodeksu postępowania administracyjnego.
Przedmiotem wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2001r. było żądanie wydania zaświadczenia o wymiarach działki nr [...] i działek z nią sąsiadujących. Starosta Powiatu w S. stosując się do wskazań Sądu poczynionych w uzasadnieniu wyroku uchylającego, o którym mowa wyżej, wydał skarżącemu zaświadczenie określające szerokość działki nr [...], natomiast – co podniósł skarżący - "w żaden sposób nie zareagował na żądanie wydania zaświadczenia w zakresie pozostałych działek, sąsiadujących z działką nr [...]".
Dokonując badania skargi pod kątem wymienionych przesłanek uznano, skargę za dopuszczalną, a w konsekwencji za zasadną.
Przedmiotem skargi jest bezczynność organu pierwszej instancji przewidziana w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., polegająca na niewydaniu zaświadczenia, albo postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia odnośnie działek sąsiadujących z działką nr [...], czyli niedokonaniu czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień wynikających z przepisów prawa, określonej w pkt 4 cytowanego artykułu.
Bezspornym jest również, iż sprawy nie załatwiono w terminie. Stosownie do normy art. 217 § 3 K.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Zaświadczenie powinno więc być wystawione niezwłocznie, od ręki, a w przypadku konieczności dokonania pewnych czynności technicznych lub przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego obowiązuje organ termin maksymalny ustalony na siedem dni (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2005, s. 811).
Wymóg z art. 52 § 1 P.p.s.a. również został spełniony, albowiem uznano iż art. 37 § 1 K.p.a., przewidujący wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a., w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania, zatem skarżący nie wnosząc takiego środka nie dopuścił się uchybienia. Za takim stanowiskiem przemawia odrębność regulacji prawnych jakimi rządzi się postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń, znajdujących uregulowane w art. 217 – 220 K.p.a. (w szczególności odnośnie terminu wyznaczonego na wydanie zaświadczenia), które w zakresie nieuregulowanym nie odsyłają do przepisów ogólnych postępowania (w tym rozdziału 7, zatytułowanego "Załatwianie spraw").
W tym stanie rzeczy Sąd uwzględniając skargę na bezczynność Starosty Powiatu w S. - na podstawie art. 149 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.