Uzasadnienie
P. C., we wniosku z dnia 20 kwietnia 2015 r., uzupełnionym wnioskiem z dnia 24 czerwca 2015 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także z nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych wynika, że skarżący jest osobą samotną i niepełnosprawną, utrzymuje się ze świadczenia w wysokości niespełna 500 zł miesięcznie, korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej.
Wedle zaświadczenia Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] (Filia nr [...]) W. z dnia [...] czerwca 2015 r. P. C. w minionych trzech miesiącach otrzymał bezpłatne talony obiadowe, zasiłek celowy na zakup środków czystości i higieny osobistej oraz odzieży (97 zł), zasiek celowy na dożywianie z programu rządowego (100 zł), a także zasiłek celowy na opłacenie przejazdów i opłaty za energię elektryczną (140,33 zł).
Skarżący nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, wartościowych przedmiotów, ani nieruchomości.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przy aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, czy ubranie, środki będące w dyspozycji skarżącego pozwalają pokryć co najwyżej podstawowe koszty utrzymania. Biorąc przy tym pod uwagę, że P. C. nie ma ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, należy stwierdzić, że bez uszczerbku koniecznego utrzymania, nie jest on w stanie ponieść kosztów profesjonalnej pomocy prawnej.
Przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały zatem spełnione.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.