Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 30 września 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wa 111/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Asesor WSA - Agnieszka Wójcik
Rozpoznanie
w dniu 30 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. N. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy K. w przedmiocie przywrócenia naruszonych stosunków wodnych na gruncie

Sentencja

postanawia:

  1. - odrzucić skargę

Uzasadnienie

Skarżący J.N. w dniu 16 maja 2005r. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy K. w sprawie naruszenia stosunków wodnych na polu skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy K. wniósł o jej odrzucenie, stwierdzając, iż zarzuty sformułowane w skardze mają charakter skargi przewidzianej w art. 227-240 kpa i tym samym nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Natomiast skargi mające za przedmiot zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, uregulowane są w art. 227-240 kpa określających tryb postępowania i organy właściwe do rozpatrywania takich spraw.

Art. 238 kpa wskazuje, że organ winien zawiadomić o sposobie załatwienia skargi.

Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego reprezentowany jest jednolity pogląd, że zawiadomienie o załatwieniu skargi jak też bezczynność organu w przedmiocie jej załatwienia nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (tak m.in. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r. sygn. akt III SAB 7/99, OSNA 2001 nr 1, poz. 27, w którym Sąd ten jednoznacznie wskazał, że ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego nie podlega kognicji sądów administracyjnych).

Stwierdzić należy zatem, iż bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania skargi wniesionej do organu administracji w trybie art. 227 kpa, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Z tych względów skarga J. N., jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) podlega odrzuceniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.