Uzasadnienie
W. R. dnia [...] maja 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Organ nie rozpoznał zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], którym zawieszono postępowanie w sprawie stwierdzenia, iż część dawnej nieruchomości ziemskiej "[...]" nie podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r., Nr 3, poz. 13).
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził, iż w dniu [...] maja 2010 r. rozpatrzył przedmiotowe zażalenie skarżącego i wniósł o oddalenie skargi
Wraz z odpowiedzią na skargę przekazał akta sprawy, w których znajduje się postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Z akt sprawy wynika, że zażalenie W. R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wpłynęło w dniu [...] grudnia 2010 r. Stosownie do art. 35 § 3 Kpa, organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca od wskazanej wyżej daty (ewentualnie nie później niż w ciągu 2 miesięcy).
Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność (w dniu [...] maja 2010 r.), wydał w dniu [...] maja 2010 r. postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, w związku z czym ustała jego bezczynność. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi W. R. w dniu [...] czerwca 2010 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie – przed przekazaniem tej skargi do Sądu – wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi bowiem, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania.
W takim wypadku tj., gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej wyżej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności, zastosowanie ma art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, niepublikowana).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania.
O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1 powołanej ustawy.