Uzasadnienie
[...] sp. z o.o. z siedzibą [...], reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych wraz z szambami na działce ew. nr [...], z obr. [...], położonej przy ul. [...] w [...] z uwagi na pozostawienie ww. wniosku bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność organu skarżąca występowała z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a., pełnomocnik skarżącej poinformował, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego na pozostawienie podania bez rozpoznania przysługuje skarga na bezczynność organu. Natomiast organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 i 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej zwanej "k.p.a."). Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) lub gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Niewykorzystanie przez stronę przysługującego środka zaskarżenia (w niniejszym przypadku ponaglenia) skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).
Należy zgodzić się ze skarżącą, iż w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. I OPS 2/13 wyraźnie przesądzono, że na pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Jednocześnie oznacza to, że do kontroli sądowej kwestionowanej czynności organu strona skarżąca może doprowadzić wnosząc skargę na jego bezczynność w rozpoznaniu wniosku, poprzedzoną stosownym środkiem procesowym określonym w art. 37 § 1 k.p.a.
W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, iż w analizowanej sprawie skarżącej spółce przysługiwała skarga na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] przewidziana w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Wniesienie tej skargi musiało jednak zostać poprzedzone odpowiednim środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, w tym przypadku – ponagleniem złożonym w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Reguły tej nie zmienia fakt, że w omawianym przypadku skarga na bezczynność organu administracji jest środkiem prawnym służącym do weryfikacji prawidłowości zastosowania przez organ administracji procedury przewidzianej w art. 64 § 2 k.p.a. Nadal jest to bowiem środek prawny przewidziany w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., z którego strona może skorzystać po spełnieniu warunków określonych w art. 52 § 1 p.p.s.a. Skarga na bezczynność organu, w sytuacji pozostawienia przez niego podania bez rozpoznania, powinna więc być poprzedzona ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przed złożeniem skargi na bezczynność skarżąca winna zatem wnieść ponaglenie do organu wyższego stopnia, czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Takiego ponaglenia skarżąca jednak nie złożyła. Powyższe powoduje, że skarga na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym może otworzyć drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W tej sytuacji wobec niewyczerpania przez skarżącą środka zaskarżenia, jaki służył jej w postępowaniu administracyjnym przed organem wskazanym w sprawie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.