Uzasadnienie
W dniu 29 lipca 2011 r. T. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezydenta W., skargę na bezczynność Prezydenta W. polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku z dnia 4 czerwca 2010 r. o wydanie wyrysu z Perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Narodowej W. z dnia [...] grudnia 1982r. z oznaczoną lokalizacją nieruchomości położonej przy ul. [...] dz. ewid. nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W piśmie procesowym z dnia 15 listopada 2011r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ wskazał, że skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Jednocześnie organ wskazał, że w dniu 4 lipca 2011r. skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (bezczynności) adresowane do Prezydenta W. W piśmie procesowym z dnia 15 listopada 2011r. pełnomocnik skarżącej stwierdziła, że tryb zażaleniowy określony w art. 37 k.p.a. został przez skarżącą wyczerpany poprzez złożenie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa adresowane do Prezydenta W. W trakcie rozprawy sądowej w przeprowadzonej w dniu 30 listopada 2011r. pełnomocnik organu wniosła o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na to, że w listopadzie 2011r. skarżąca otrzymała żądany wyrys z planu.
Skarżąca stwierdziła natomiast, że na wyrysie nieprawidłowo oznaczono nieruchomość i dlatego nie można uznać, że jej wniosek został zrealizowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu polegającą na nie wydaniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wyrysu z planu zagospodarowania przestrzennego z oznaczoną nieruchomością.
Warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego określony w art. 52 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., a więc warunek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi, spełniony zostaje poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
W przypadku wnoszenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej, polegającą na braku wydania wypisu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego określony w art. 52 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a. jest spełniony poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a nie poprzez wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.
Z przekazanych sądowi akt sprawy nie wynika, aby skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta W. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
Jak zatem wynika z powyższego strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wyczerpała środków zaskarżenia jakie jej przysługiwały, gdyż nie wystąpiła z zażaleniem do Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie i dlatego skarga podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.