Uzasadnienie
Gmina L., reprezentowana przez Prezydenta Miasta, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem procesowym z dnia 12 lipca 2005r., za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, skargę na bezczynność wymienionego organu w przedmiocie nierozpoznania wniosku P. L. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Nr [...] Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z dnia [...] czerwca 1949r. dotyczącego przejęcia na własność Państwa następujących przedsiębiorstw: B. w L.,.W. w L. oraz Fabryki W. w L..
W uzasadnieniu skargi podała, iż Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 czerwca 2003r., sygn. akt 4552/02 uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2002r. i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] sierpnia 2001r. Od momentu wydania wyroku do chwili obecnej organ, pomimo ponagleń i pism skarżącej w przedmiocie terminu zakończenia sprawy, nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 36 § 1 Kpa, tj. nie powiadomił strony o przyczynach zwłoki i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy, jak również nie wydał żadnego rozstrzygnięcia. Gmina jest właścicielem spornych nieruchomości i przedłużające się postępowanie uniemożliwia jej prawidłowe gospodarowanie nimi, narażając je na niszczenie i dewastację.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w odpowiedzi na skargę z dnia 13 września 2005r wyjaśnił, iż w sprawie zaistniała konieczność uzupełnienia zebranego materiału dowodowego. Pismem z dnia 31 września 2005r. organ zwrócił się do [...] Urzędu Wojewódzkiego o pilne uzupełnienie i nadesłanie dokumentacji sprawy niezbędnej do rozpatrzenia wniosku P. L.. Decyzja zostanie podjęta niezwłocznie po nadesłaniu akt sprawy przez [...] Urząd Wojewódzki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86).
Skarga na bezczynność może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania [...]. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 K.p.a.).
Bezspornym jest, że postępowanie o stwierdzenie nieważności orzeczenia Nr [...] Ministra Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego wszczęte zostało wnioskiem strony z 1991r. i dotychczas niezakończone. Uzasadnioną przeszkodą w załatwieniu sprawy w terminie ustawowym nie może być konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, zwłaszcza gdy organ taką potrzebę powziął dopiero po wniesieniu przez skarżącego przedmiotowej skargi (dowód: pismo z dnia 31 sierpnia 2005r. adresowane do [...] Urzędu Wojewódzkiego – k. 5 akt sądowych).
W sprawie brak również zawiadomienia strony o przyczynie zwłoki i wskazania terminu załatwienia sprawy.
W świetle przedstawionego stanu sprawy, skoro organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., ani też nie dopełnił czynności unormowanych w art. 36 K.p.a., skargę należało uznać za uzasadnioną i stosownie do art. 149 P.p.s.a. orzec jak w sentencji. Wobec braku wniosku skarżącej o przyznanie poniesionych w sprawie kosztów postępowania nie orzeczono o ich zwrocie.