Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 maja 2010 r. J. i D. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza miasta J. podnosząc, że w ustawowym terminie nie rozpatrzył ich wniosku i nie wydał decyzji o warunkach zabudowy.
Pismem z dnia 27 sierpnia 2010 r. Sąd wezwał skarżących do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność do Sądu wyczerpali tryb określony w art. 37 Kpa, tj. czy złożyli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Skarżący w piśmie z dnia 14 września 2010 r. wyjaśnili, iż nie składali takiego zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu bowiem skarżący nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej.
Zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do Burmistrza miasta J. jest w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Wobec tego Skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Burmistrza miasta J. winni byli złożyć zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do SKO w W.. Jak wynika natomiast z akt sprawy, przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia. Potwierdza to także pismo skarżących z dnia 14 września 2010 r.
Niedopełnienie tego obowiązku powoduje, że wniesioną skargę należało uznać za przedwczesną i w konsekwencji niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.