Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] przekazał w dniu 2 lutego 2007 r. (data wpływu do Sądu) skargę M. S. z dnia 27 grudnia 2006 r.
Skarżąca w skardze wskazała, że zaskarża bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], polegającą na niewydaniu decyzji w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji "która wydzielała (dokonała podziału działki/działek) działkę oznaczoną obecnie nr [...] lub [...] w T.". Wniosła o zobowiązanie organu do wydania w terminie 2 tygodni decyzji w tym przedmiocie.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], wniósł o jej oddalenie.
Organ podał, że Starosta W. decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności czynności administracyjno – prawnej przyjęcia do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego operatu kontroli ewidencji gruntów miasta T. nr [...], a następnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., utrzymał w mocy omawianą decyzję Starosty W. Obydwie decyzje zostały jednak uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2006 r. (sygn. akt IV SA/Wa 324/06), z powodu ich wydania z naruszeniem właściwości rzeczowej.
Wobec powyższego, po ww. wyroku Sądu, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wezwał M. S., do jednoznacznego sprecyzowania i wskazania decyzji, której stwierdzenia nieważności się domaga (poprzez nadesłanie kopii decyzji, bądź wskazanie numeru, daty, sygnatury i organu, który ją wydał). Z udzielonej przez skarżącą odpowiedzi na to wezwanie nadal nie wynikało, jaka decyzja jest przedmiotem jej wniosku. W związku z tym skierowano do skarżącej kolejne pismo wzywające do sprecyzowania żądania.
W odpowiedzi skarżąca skierowała do organu pismo z dnia 28 grudnia 2006 r., które zostało przekazane postanowieniem według właściwości do Głównego Geodety Kraju.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
W warunkach przedmiotowej sprawy, skarżąc bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, skarżąca winna przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, wyczerpać środek przewidziany w art. 37 kpa., tj. złożyć zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Właściwość organów do rozpoznania przedmiotowej sprawy określają przepisy ustawy z dnia 17 maja 1898 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Otóż, zgodnie z art. 7 a pkt 2 powołanej ustawy, Główny Geodeta Kraju pełni funkcje organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, a także nadzoruje i kontroluje ich działania.
W niniejszej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] powinna wnieść zażalenie w trybie art. 37 kpa do Głównego Geodety Kraju. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca wyczerpała omawiany tryb, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 1 sentencji. O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji) postanowiono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 lit a ustawy