Uzasadnienie
Pismem z dnia (...) stycznia 2008 r. M. D., reprezentowany przez pełnomocnika A. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe załatwianie sprawy w Dzielnicy W. Urzędu W. - ponownego rozpatrzenia wniosku z dnia (...) stycznia 2006 r. o ustalenie warunków zabudowy w związku z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) grudnia 2006 r.
Zarządzeniem z dnia 14 lutego 2008 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi i wyjaśnienia, czy skarga stanowi skargę wniesioną w trybie art. 227 Kpa. Pismo wysłane na adres do doręczeń podany przez pełnomocnika wróciło z adnotacją "podano nazwę firmy", wobec czego w wykonaniu zarządzenia z dnia 27 marca 2008 r. ponownie wezwano pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi i wyjaśnienia, czy skarga stanowi skargę wniesioną w trybie art. 227 Kpa, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, wysłane na adres zamieszkania pełnomocnika, zostało awizowane, jak wynika z pieczęci na zwróconej przesyłce, po raz pierwszy w dniu 7 kwietnia 2008 r. i po raz drugi dnia 15 kwietnia 2008 r. zatem na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należy uznać, że pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 kwietnia 2008 r.
W zakreślonym terminie - tj. do dnia 29 kwietnia 2008 r. nie uzupełniono braków formalnych skargi, w związku z czym skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu.
Na marginesie należy także zaznaczyć, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym skargi na czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w sprawach z działu VIII Kpa, a więc także art. 228 - powołanemu jako podstawa żądania skarżącego, odnoszące się do skarg i wniosków, nie podlegają kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 21 września 2001 r. sygn. akt I SA 2347/01, czy postanowienie NSA z 23 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 213/00).
Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.