Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Redaktora Naczelnego [...] wniósł W. J. Skarżący podniósł, że w sprawie wniesionego wniosku z dnia 11 marca 2014 r nie została wydana decyzja. Zdaniem skarżącego, Redaktor Naczelny [...] nie podjął w sprawie do tej pory żadnych czynności zmierzających do jej załatwienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w wydaniu:
- 1) decyzji administracyjnych;
- 2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty;
- 3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
Skarżący zarzuca Redaktorowi Naczelnemu [...] bezczynność w rozpatrzeniu wniosku z dnia 11 marca 2014 r o doprecyzowanie treści publikacji z wykorzystaniem informacji postępowania sądowego.
Przede wszystkim należy wskazać, że organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 oraz art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) dalej k.p.a. rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz podmioty, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych
W związku z powyższym należy stwierdzić, że zaskarżona bezczynność na rozpatrzenie wniosku z dnia 11 marca 2014 r. skierowanego do Redaktora Naczelnego [...], który nie jest organem administracji publicznej, nie jest poddana kontroli sądów administracyjnych, wymienionej w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Zgodnie bowiem z art. 51 ust. 4 w z związku z art. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej w związku z art. 23 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) naruszenie dóbr osobistych odnoszących się do informacji indywidualizujących osobę do których należy zaliczyć nazwisko, stan cywilny, pseudonim, wizerunek, dobra osobiste związane z treściami intelektualnymi, a mianowicie z twórczością naukową, artystyczną, wynalazczą i racjonalizatorską korzystają z pełnej ochrony prawnej. Stosownie do art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. nr 43, poz. 296 ze zm.) do rozpoznania sprawy cywilnej powołane są sądy powszechne, a nie administracyjne, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie wówczas, gdy podejmowana jest ona w jednej z form określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Gwarancja ochrony dóbr osobistych należy do kognicji sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych.
Mając powyższe na względzie, w sytuacji gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.