Uzasadnienie
R. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "strona", "skarżąca"), działając przez pełnomocnika profesjonalnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2020 r. (k.
15) wezwano stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Przedmiotowe zarządzenie zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego w dniu 9 grudnia 2020 r. (UPD – k. 19), a zatem termin do uczynienia zadość zarządzeniu upływał z dniem 16 grudnia 2020 r.
Jak wynika z dokumentów księgowych dotyczących opłat sądowych (k. 15), do dnia 5 stycznia 2021 r. w przedmiotowej sprawie nie zidentyfikowano wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Postępowanie sądowoadministracyjne może się toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Analiza akt wskazuje, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi profesjonalnemu w dniu 9 grudnia 2020 r., a zatem termin do uzupełnienia braku upływał w dniu 16 grudnia 2020 r. W zakreślonym terminie strona nie uiściła wpisu od skargi.
Z uwagi na powyższe okoliczności, wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd był zobligowany wniesioną skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., o czym postanowił w sentencji.