Uzasadnienie
W dniu 22 lipca 2005r. C. z siedzibą w P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę ma bezczynność Starosty S., podnosząc, że organ dopuścił się naruszenia przepisów art. 36 oraz art. 35 § 1-3 kpa, gdyż pomimo upływu 2, 5 miesiąca nie wydał ponownie decyzji po otrzymaniu decyzji Samorządowego kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2005r., uchylającej decyzję Starosty S. z dnia [...] lutego 2005r.
W odpowiedzi na skargę, sporządzonej w dniu 20 września 2005r., Starosta S. wniósł o uznanie skargi za bezzasadna, podnosząc,że skarżący niesłusznie zarzuca naruszenie terminów, bowiem postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odpadów było prowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. W przedmiotowej sprawie została wydana decyzja z dnia [...] sierpnia 2005r., do której strona skarżąca wniosła odwołanie.
Skarżący na pytanie Sądu czy cofa skargę wobec wydania przez Starostę S. decyzji z dnia [...] sierpnia 2005r., oświadczył w piśmie z dnia 27 października 2005r., że skargę podtrzymuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do zasady określonej w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art.52) środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art.52).
Kodeks postępowania administracyjnego w art. 35 § 1 do § 3 określa terminy załatwiania spraw administracyjnych. Na niezałatwienie sprawy w terminie zakreślonym ww. przepisem stronie zgodnie z postanowieniami art. 37 § 1 kpa służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Organ, do którego zażalenie wpłynęło, jeśli uzna za zasadne, wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszeniu terminów załatwienia spraw w przyszłości (§ 2 art. 37). Jeżeli działania zmierzające do usunięcia bezczynności w trybie administracyjnym zostały przez stronę podjęte, to znaczy wystąpiła ona z zażaleniem do organu wyższego stopnia w trybie omawianego art. 37 kpa, a organ ten nie zareagował na to wystąpienie, bądź też organ pierwszej instancji zobowiązany do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie, terminu tego nie dochował, wówczas stronie będzie przysługiwała skarga do Sądu Administracyjnego na bezczynność organu, który zobowiązany był do załatwienia sprawy.
Zatem wniesienie skargi do WSA na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym jest mowa w tym przepisie, stanowi środek zaskarżenia przewidziany w art. 52 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie skorzystała z prawa do złożenia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę S. a więc nie wyczerpała trybu z art. 37 kpa. W tej sytuacji nie został spełniony warunek określony w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), a to sprawia, że skargę należało uznać za niedopuszczalną i na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy odrzucić.