Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. K. (dalej: "skarżącego") na bezczynność Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 lipca 2014 r.
W dniu 18 lipca 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym domagał się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący mieszka sam. Mieszka w domu ("dożywotnia bezpłatna służebność mieszkalna") o pow. 37 m2. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości 795 zł miesięcznie z tytułu renty rolniczej i dodatku pielęgnacyjnego (206 zł). Skarżący oświadczył, że potrzebuje ok. 2,5 tony węgla w sezonie, ma możliwość kupienia na kredyt 1 tony. Z tego też powodu spłaca obecnie kredyt za węgiel w wysokości 120 zł miesięcznie. Pozostałe wymienione przez niego wydatki miesięczne to: leki – 150 zł, energia elektryczna – 30 zł, środki czystości – 50 zł, żywność ok. 450 zł
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że opisana przez skarżącego sytuacja majątkowa i życiowa uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jedyne źródło utrzymania stanowi renta wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie 795 zł. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, uznano, że poniesienie przez skarżącego kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, przekracza jego możliwości finansowe.
Z tych względów uznano, że skarżący spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.