Uzasadnienie
Fabryka Maszyn Rolniczych "[...]" Spółka Akcyjna z siedzibą w K. wniosła skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego Nr [...] z dnia [...] listopada 1950r. w sprawie zatwierdzania protokołu zdawczo - odbiorczego przedsiębiorstwa Spółka Akcyjna dla przemysłu Chemicznego i Metalowego "[...]" w K. sporządzonego w dniach 7 lutego i 31 października 1950r.
Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 35 kpa przez przekroczenie terminów wyznaczonych na załatwienie sprawy i wniosła o:
- 1. zobowiązanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do pociągnięcia do odpowiedzialności dyscyplinarnej pracownika winnego naruszenia prawa.
- 2. zobowiązanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wydania decyzji w terminie miesiąca od daty w terminie
- 3. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w wysokości 240zł.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z dnia [...] listopada 1950r. wydane zostały przez organ dwie decyzje, które NSA uchylił wyrokiem z dnia 9 października 2003r. W postępowaniu toczącym się ponownie, organ wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania (w dniu [...] lutego 2004r.). Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został zignorowany, natomiast po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uchylił własne postanowienie o zawieszeniu i umorzył postępowanie w I instancji. W związku z powyższym WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 17 lutego 2005r., umorzył postępowanie w sprawie (IV SAB/Wa 29/04).
Zdaniem skarżącego uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania otworzyło drogę do wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Do dnia dzisiejszego decyzja taka nie została jednak wydana co stanowi przekroczenie terminów określonych w art. 35 kpa. Bez odpowiedzi pozostawały również pisma skarżącego wzywające do przyspieszenia postępowania, a także wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane na podstawie art. 52 § 4 ppsa.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że w przedmiocie wniosku skarżącego prowadzone jest postępowanie administracyjne, z uwagi jednak na skomplikowany stan faktyczny i prawny sprawy nie została jeszcze wydana ostateczna decyzja. Organ oświadczył jednocześnie, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nastąpi w terminie do dnia [...] października 2005r. o czym tutejszy Sąd zostanie niezwłocznie powiadomiony.
Sąd zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Terminy załatwiania spraw o których mowa w art. 35 § 3 kpa to okresy, w ciągu których sprawa powinna być rozstrzygnięta w formie decyzji. Z użytego w tym przepisie sformułowania "nie później" wynika, że określone w tym przepisie terminy należy traktować jako terminy maksymalne. Mają one dla organu prowadzącego postępowanie charakter instrukcyjny, jednakże ich uchybienie powoduje skutki przewidziane w art. 36 i 38 kpa, a ponadto może uzasadniać odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez funkcjonariusza państwowego przy wykonywaniu powierzonej mu czynności. Nie później niż w terminie miesiąca organ jest obowiązany załatwić sprawę wymagającą postępowania wyjaśniającego, która nie jest jednocześnie sprawą szczególnie skomplikowaną. Szczególnie skomplikowany charakter sprawy, a z takim mamy do czynienia w sprawie przedmiotowej pozwala na załatwienie jej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, przy czym początkiem biegu terminów załatwiania spraw jest data wszczęcia postępowania administracyjnego.
Z bezczynnością organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 8 ppsa mamy do czynienia wówczas gdy w prawnie ustalonym terminie tj. terminie 1 - go względnie 2 - óch miesięcy organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji (postanowienia). Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma poza tym znaczenia okoliczność z jakich powodów określona decyzja (postanowienie) nie zostały podjęte, lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną jego opieszałością. W przedmiotowej sprawie organ nie tylko uchybił terminom przewidzianym w art. 35 § 3 kpa, ale także terminowi który niejako sam sobie wyznaczył w odpowiedzi na skargę oświadczając, że ostateczne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nastąpi do dnia 15 października 2005r. Należy także podkreślić iż obowiązkiem organu było stosownie do art. 36 kpa zawiadomienie stron o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie.
Powyższe okoliczności przemawiają za koniecznością uwzględnienia skargi na podstawie art. 149 ppsa.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa. Niejako na marginesie podkreślić należy, iż Sąd nie mógł zobowiązać Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do pociągnięcia do odpowiedzialności dyscyplinarnej podległego pracownika winnego naruszenia prawa. Ta kompetencja leży w gestii organu i pozostaje poza kognicją Sądu.