Uzasadnienie
J. M. i A. M. wnieśli do Sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy D. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pisma skarżących o zastosowanie art. 79 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz. 627 ze zm.) w toku postępowania w sprawie o wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia z działki ew. nr [...] położonej w C. Skarżący wnieśli o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., tj. na bezczynność w wydaniu:
- 1) decyzji administracyjnej;
- 2) postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
Skarżący zarzucili bezczynność w udzieleniu odpowiedzi na ich pisma o zastosowanie art. 79 ustawy o ochronie przyrody w toku prowadzonego przez organ postępowania. Zgodnie z tym przepisem zadrzewienia mogą być zakładane poza obszarami o zwartej zabudowie za zgodą właściciela gruntu. Przedmiot zaskarżenia nie należy do wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. przejawów działalności administracji publicznej. Organ w toku postępowania nie ma obowiązku odnoszenia się do wszelkich argumentów strony, jako że swoje stanowisko wyraża w akcie kończącym postępowanie. Strona ma z kolei instrumenty prawne pozwalające na uzyskanie końcowego rozstrzygnięcia (np. skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub na przewlekłe prowadzenie postępowania) oraz na skontrolowanie jego zgodności z prawem (skarga do sądu administracyjnego).
Oznacza to, że skarga jest oczywiście bezzasadna, a w tej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje (art. 247 P.p.s.a.).
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 254 § 1 i art. 247 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.