Uzasadnienie
IVSAB/Wa 13/07
M. P., zwany dalej skarżącym, zastępowany przez pełnomocnika radcę prawnego G. D., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpoznaniu wniosku z marca 2004 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr (...) Ministra Leśnictwa z dnia (...) kwietnia 1950 r. o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstwa M., P. O. W..
W skardze podniesiono, że Wojewoda (...) pismem z dnia 2 sierpnia 2004 r. przekazał Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi akta sprawy dotyczącej przejęcia na rzecz Państwa przedmiotowego przedsiębiorstwa. Pomimo upływu ponad dwóch lat Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie wydał decyzji w przedmiocie wniosku skarżącego. Co więcej nie poinformował skarżącego, mimo monitów, o przewidywanym terminie załatwienia sprawy i przyczynach zwłoki czym naruszył także dyspozycje art. 36 kpa.
Odpowiadając na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż jak wynika z akt sprawy znajdujących się w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedmiotowy młyn oraz tartak wchodziły w skład W. w W. stanowiących własność P. O. P.. Postanowieniem z dnia (...) września 2004 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał według właściwości Ministrowi Gospodarki i Pracy wniosek spadkobierców właściciela wraz z aktami nadesłanymi przez Wojewodę [...]., w celu zbadania w trybie art. 156 kpa zasadności wydania zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia [...] lipca 1949 r. o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem Ł. w W.wł.P.O.P..
Dotąd nie uzyskał odpowiedzi, czy postępowanie prowadzone w tym urzędzie zostało zakończone. Minister Gospodarki nie zwrócił także wypożyczonych akt przedmiotowej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Uregulowanie zawarte w tym przepisie daje sądowi administracyjnemu podstawę do uwzględnienia skargi na bezczynność tylko w przypadku istnienia jej w dacie orzekania, bowiem przepis ten uprawnia do wydania orzeczenia o zobowiązaniu organu administracji do wydania określonego aktu albo dokonania czynności wówczas, gdy organ administracji pozostaje w zwłoce w ich wydaniu w dacie wyrokowania. Omawiany przepis jak i inne uregulowania zawarte w cytowanej ustawie nie dają podstawy do wydania przez sąd administracyjny orzeczenia stwierdzającego, że organ administracji pozostawał w bezczynności w załatwieniu sprawy, jeśli w dacie orzekania ta bezczynność nie istnieje.
W sprawie niniejszej Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...]września 2004 r. na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał według właściwości Ministrowi Gospodarki i Pracy wniosek spadkobierców właściciela wraz z aktami nadesłanymi przez Wojewodę [...]., w celu zbadania w trybie art. 156 kpa zasadności wydania zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia [...] lipca 1949 r. o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem Ł. w W. wł. P.O. P.. Pełnomocnikowi skarżącego wskazać należy, iż najpierw wydawano zarządzenia ustanawiające przymusowy zarząd państwowy nad danym przedsiębiorstwem a w dalszej kolejności sporządzano protokół przejęcia majątku, który to był zatwierdzany orzeczeniem o przejęciu na własność Państwa. Tak więc przed wpłynięciem przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przekazał sprawę do rozpoznania według właściwości Ministrowi Gospodarki i Pracy. W związku z powyższym, nie można podzielić stanowiska pełnomocnika skarżącego, iż organ administracji pozostaje w bezczynności.
Skoro, zatem w dacie orzekania przez Sąd bezczynność organu nie istniała, brak jest podstaw do wydawania orzeczenia stwierdzającego pozostawanie organu administracji w bezczynności.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.