Uzasadnienie
Skarżący J. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzucił Ministrowi Sprawiedliwości zaniechanie i niewykonywanie czynności administracji publicznej w zakresie obejmującym spowodowanie rozpatrzenia wnoszonych przez niego skarg z dnia [...] marca 2007 r. i [...] kwietnia 2007 r..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Oznacza to, że sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4 wyżej cytowanego art. 3 ustawy, tj. gdy bezczynność ta dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, ponieważ nie dotyczy żadnej w wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sytuacji. W istocie żądaniem skargi objęte są kwestie podlegające rozpoznaniu w trybie art. 227-240 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Podnoszone przez skarżącego zaniechanie Ministra Sprawiedliwości w rozpatrzeniu skarg z dnia [...] marca 2007 r. i [...] kwietnia 2007 r. będące w istocie żądaniem podjęcia czynności z zakresu nadzoru nad działalnością sądów, w takim zakresie, w jakim Ministrowi Sprawiedliwości przysługują uprawnienia nadzorcze, a więc w zakresie nadzoru nad działalnością administracyjną sądów rozpatrujących sprawę wskazaną przez skarżącego, nie należy do zakresu właściwości orzeczniczej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Biorąc więc pod uwagę przedmiot skargi należy stwierdzić, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten sąd.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.